ՄԻ օր ես քեզ կտեսնեմ,պատուհանի մոտ կանգնած.
Երբ անձրեւը կթափվի,մայթերի վրա հոգնած.
Շատախոս անձրեւը,շատախոս անձրեւը
երկնծքից թափվում է ցած.
Նա ինձ հիշեցնում է,նա ինձ հիշեցնում է
երջանիկ օրերն անցած....
Ե՛ս...անձրեւի ձայնը լսելիս,
հիշում եմ մեզ իմ սիրելի՛ս,
անձրեւի տակ համբույրվելիս....
Շատախոս անձրեւը,շատախոս անձրեւը
երկնծքից թափվում է ցած.
Նա մէզ հետ երգում է,նա մեզ հետ էրգում է
երջանկությունից հարբաց....
Մարդիկ՝ կեղծ ու բարէպաշտ,մէղավոր են անկասկած,
որ քաղաղը լի է միշտ բամբասանքներով անվարձ,
Եվ քո արցունքները՝անձրէւի պէս,սեր իմ ,ցէխոտ մայթերին մնաց.
Եվ մեր քնքուշ սերը ,եւ քո երդումները՝ ախ՛ կէղտոտվեցին հանկարծ.....
....Եվ քո արցունքները՝անձրէւի պէս,սեր իմ ,ցէխոտ մայթերին մնաց.
Եվ մեր քնքուշ սերը ,եւ քո երդումները՝ ախ՛ կէղտոտվեցին հանկարծ.....
