Վույ մէ, ինչ մտքերով ես տարված, մատաղ... Հանգիստ եղիր ավելի լավ է, որովհետեւ հայրենադառնալու է յուրաքանչյուրը, ով այնտեղ դեռ հայրենիք ունի: Ու սպասիր ժամանակին, որ պիտի գա, բայց դեռ չի եկել:

Հարցիդ պատասխանեմ, որ այո, անպայման:

Այո´ անպայման, չգիտեմ երբ ( նույնիսկ գիտեմ, որ ոչ մոտ ապագայում), բայց որ վերադառնալու եմ, դա հաստատ է ...

Возможно. Смотря как сложится жизнь. Я не исключаю своего возвращения, но и не стремлюсь к нему... Поэтому не проголосовала ни за один пункт.

всем большое спасибо, что отвечаете! Шушаник джан, прошу все таки определиться. ( тема отчасти для тебя ведь)

и прошу тех кто проголосовал, сказать кто это! тема очень важна, даже если на первый взгляд так не кажеться..

Մայրո, ջանիս, դու շատ լավ գիտես, որ ես այս հարցում չեմ էլ կասկածում: -)
թեման նրանց համար է, ով հլա մտածում է.. մարգինալների համար =))
Ի միջ այլոց, պատասխաններն էլ ունեն իրանց.. թագցրած իմաստը:

սպասենք միջևս ..

Ок, выбираю "Да, но если..." Если русский станет вторым государственным ))))

Не дай Бог. В государстве где процент русского населения ничтожен сделать русский госудераственным -это нонсенс.

BIBAR
Простите зa оффтоп

Այո, բայց եթե....

Ayo anpayman! chgitem erb, vonc, bayc amen depqum mtadrvc em amena ush@ 2 tari heto veradarnal.

Ամենահետաքրքիրն այն է, որ բոլորը ասում են, այո, անպայման, ամեն գնով, ուղղակի... ժամանակը չի եկել: Կներեք, ի՞նչ ժամանակ պիտի գա: Եթե գնալու եք, քանի ջահել եք, գնացեք, հայրենիքն էլ վատ վիճակում ա օգնեք: Էլ Ի՞նչի եք սպասում: Թե չէ... ՝ ով որ հայրենիք ունի... բոլորս էլ ԱՅՆՏԵՂ հայրենիք ունենք, բոլորս էլ մեղավոր ենք: Եկենք ընդունենք: ՈՒ նաև ընդունենք, որ քչերն են վերադառնալու:..

Кстати, вопрос на англииском в названии топика не соответствует его армянскому и русскому вариантам. Хотеть и собираться - ведь разные вещи. В том-то и проблема: многие, наверное, хотят, но собираются ли? Maybe, are you going to...?

После окончания института, наверно....

Ya uzhe pochti vernulsa

Лило, bqyc xi es ed Mayroin talis? он аеще маленькая, чтоб самой решить, взять и вернуться.
и потом.. я понимаю, если б так говорили те, кто УЖе в Армении...

насчет переводов. это второстепенный вопрос. к сожаленью, по тех. причинам я голосование вовсе не могу делать, поэтому все это писал один из наших Гмов. и редактировать я тоже не могу

хотеть значит мочь!(с)..

Բիբար, ես գիտեմ, որ Մարոյի էն տարիքն ա, որ որոշումները կախված են ծնողներից: Ասածս երևի մենակ հենց իրան չեր վերաբերում: Վերջերս մոդա ա դարձել բոլորը ասում են՝ ժամանակը չի: ԵՍ արդեն դա հասկանում եմ այսպես. "բոլորս պտի գնանք, բայց ես գործեր ունեմ, դուք քիչ-քիչ սկսեք գնալ, ես էլ գործերս կպրծնեմ, ժամանակն էլ կգա, կգամ": Դրանով իսկ ամբողջ պատասխանատվությունը գցելով դիմացինի վրա, որն էլ մտածում է "Ես ոնց որ ոչ կարևոր գործեր ունեմ, ժամանակս էլ կարող ա եկել ա: Կարո՞ղ ա ես դավաճան եմ, որ չեմ գնում"

Вот поэтому я не говорю, пти гнанк, баyц им жаманак чи (кам жаманак чунем гналу)). Кстацви кгнам, ел инчи уриши дардер@ ирар харнем:
Переводи амар... часеци, вор гцес уришнери в@ра

не стоит прогибаться под изменчивый мир, пусть лучше он прогнется под нас?? да??

Шушаник, а знаешь, бывает такое чудо на земле, что русские учат армянский, из-за чего?- вот сама не пойму.. рвутся, учат, жить в армянеии хотели бы... песни поют на армянском.. хоть и с акцентом- но говорят..

Лилит джан, опросник я изначально открывала, чисто чтоб узнать статистику, и выявить причины- почему кто то сомневается. в основном- это просто из-за лени отказаться от пригретого места.

ов иран давачан а згум-на голом месте так не бывает ведь, это уже хорошо. значит осталось что-то.
но ведь никто не в праве обвинять кого-то! Бог всем судья. мало ли почему он не возвращается?
это дело каждого-личное. здесь я никого судить не собиралась, асканум ес?

Menak mnum er irar obvinyat' aneink Hayastan chveradarnalau hamar, mi erkir, vortegh mardu kyank@ erku cent el charji. Verjin depk@ kez orinak... Minchev mer ishxanutyunner@ chpoxven, ev chpoxvi verabermunk@ mardu nkatmamb, veradarnal@ animast a. Chnayac, govoryat kajdiy narod zaslujivaet svoe pravitel'stvo.

Sudit so storoni legche vsego, A kto budet menyat pravitelstvo? Gites Smally chem karcum vor artasahmanum gtnveli mez iravunq e verapahum caxrel Hayastani mi moraci vor Hayastanum es mecacel, yev artasahmanum gtnvelov inch vor tex partakan enq Hayastanin yev pti anenq ayn inch cheinq karox anel ayntex aprelov. ayl voch te mtacel te moya xata s krayu. uremn karox em naev caxrel

Если б прогнулся, было бы неплохо

Да не в языке вообще-то проблема - я в Армении и так на русском свободно общаюсь и никаких проблем не возникало никогда. Просто такой цели - уехать в Армению у меня пока нет. Но и нежелания туда ехать нет. Я не знаю почему... Когда-то я думала, что поеду, буду там жить, но потом как-то остыла... И даже если русский станет государственным, я не подорвусь туда ехать Если так получится, что поеду, я и без государственного русского проживу. Я даже знаю что буду делать - сделаю свою программу на телевидении - идея уже есть... Если на телевидении не получится, подамся на радио А потом когда-нибудь открою свой телевизионный русскоязычный канал... )))))))

А все-таки, я думаю, одна из главных причин почему в Армению меня не очень тянет, это менталитет многих людей и вешание ярлыков, на тех, кто не похож на общую массу или думает не так как общая масса... Стало быть если это изменится, шансы на то, что я захочу туда поехать возрастут

Բելլկ, Սմոլլի, ներեք, չէի տեսել, որ գրել եք:

Երկուսդ էլ սխալ եք. Մայրոի գնալն էլ, գալն էլ իր ցանկությունից է կախված:
Մի անգամ արդեն վերադարձել էի, ետդարձի տոմսն էլ ճղել-գցել. բայց դա ճիշտը չէ: Էմոցիաներից էլ թանկ ու կարեւոր են կյանքի դասերը, որոնց սկիզբն ու ավարտը կախված են ոչ մեզանից: Սփյուռքում անցկացրած ամեն մի վայրկյանը իմ կյանքի ամենաբերքառատ էտապի մի մասն է (եթե կարելի է այսպես արտահայտվել կյանքի մասին), որը դեռ չի վերջացել, բայց կվերջանա:

Եվ կա հույս, որ ինձ սպասող կլինի, կամ էլ թե ես կդառնամ սպասող` ամեն հաջորդ հայրենադարձին:

Այո', հենց էդպես է, որ կա` մարդու տարիքը, կրթական առաջադիմության աստիճանը, գործների վիճակը կարեւոր ֆակտորներ են, որոնք հասունացնում են Հայաստան վերադառնալու պրոցեսը։

Դրսում մենք լավատեսության, գիտելիքների, գործնական ունակությունների ու կապերի, փողի (դա էլ վատ բան չի վապշե-տօ գավարյա) պաշարներ կարող ենք տեսնել, որոնք կօգնեն Հայաստանում հունի մեջ ընկնել։

Եթե 19 տարեկան մի երիտասարդի, որը արեւմտան մի լավ համալսարանի երկրորդ կուրսում է սովորում, հանեն էնտեղից ու բերեն Երեւանի համալսարան, ապա էդ տղան մեծ հավանականությամբ կկոտրվի, ու չի կարողանա հաղթահարել այստեղի “չոբանավատի” համաուրսեցիների ու կոլեգաների մրցակցությունը։ Բայց եթե նա Հայաստան գա դիպլոմով ու արեւմտյան գործարար կապերով զինված, ապա ինքը գարող է գործ դնել ու “չոբանավատի” ընգերների ղեկավարն ու հովիվը դառնալ։[i] Կյանքով ստուգված բաներ եմ ասում…[/i]

du vortegh caxrank tesar? Ete im masin ed karcikin es, el hets chxoses.

Հայաստան վերադառնալ պետք է այն ժամանակ, երբ որ կարող ես շրջապատի մարդկանց օգնել: Եթե գնալու ես ու շուրջդ տեսնես մարդկանց տանջանքները ու ոչ մի բանով չկարողանաս օգնել, ուրեմն ավելի լավ չէ՞ չգնաս: Այ եթե Միգի ասած կարող ես գոնե 100 հոգու աշխատանքով ապահովել (պարտադիր չե չոբաններին, էնքան ինտելլիգենտ մարդիկ կան, որ անգործ նստած են), ուրեմն արժե գնալ ու ապրել:

Մարիամ ջան, քչերին եմ սրանով կիսվել. Հայաստանից գնալուց առաջ իմ մի լավ ընկեր ինձ ասեց մի քանի նախադասություն, որոնք այն ժամանակ էլ ինձ օգնեցին որոշում կայացնել, և հիմա էլ ուժ են տալիս ապրելու Հայաստանից հեռու: Նա ասաց: տունդ այնտեղ է, որտեղ դու հնարավորություն ունես ստեղծելու, որտեղ չես մտածում օրվա հացի մասին: Որտեղ շուրջդ չես տեսնում երկու մատով չալաղաչ ուտող հղբացած լակոտներին, երբ ինքդ մտածում ես երեխաներիդ օրվա հացով ապահովելու մասին: Տունդ այնտեղ է, որտեղ դու մարդ ես..."

Դե, “100 հոգու համար”-ը շատ է… Մարդ կարող է գնալ, եթե գոնե մի ընտանիք (իր ընտանիքը) կարող է պահել, ու միաժամանակ այնքան ներքին էներգիա ունի, որ շրջակա չոբանավատի միջավայրը իրեն չի խեղդի…

***

Էնքան հնդիկ խելացի տղերք կան, որ Բոմբեյում նստած ծրագրավորման ֆիրմա են հիմնում, ու իրենց որակյալ, ջանասեր ու էժան աշխատանքի շնորհիվ ամերիկյան շուկայից բազմամիլիոանոց պատվերներ են պոկում… Իռլանդիան դրանով ամենաբարեկեցիկ երկրներից է դառել, այնինչ Հայաստանի չափ բնակչություն ունի, ու մի քիչ ավելի մեծ տարածք…

Մեր հայերը (անսպասելի բան պիտի ասեմ) այս աշխարհը լավ չեն հասկանում… Աշխատանքի ու խելքի գինը հայերիս մոտ այնքան էլ բարձր չէ… Այսինքն… այն ավելի բարձր է քան մեր շրջակա ազգերի մոտ, բայց շատ ավելի ցածր է, քան եւրոպացիների մոտ է… Դրա փոխարեն մեր մոտ իշխող է զոռբա հաստավիզի կերպարը…

Փոխանակ հայաստանում էնպես անեն, որ ամեն գյուղում ինտերնեթ լինի, որ պայծառ մտքի տեր երիտասարդները փորփրեն-գտնեն, ինչ-որ դեբիլ էլիտա են կուլտիվացնում, որը ջիպերով ման գալուց ու բութ հայացքներով շուրջը նայոլուց զատ բան չգիտի… Դա տնտեսական մոնոպոլիայի հետեւանք է…

Այդպիսի մտայնությունը ըստ էության ժառանգություն է մնացել ոչ այնքան “սովետից”, որքան… պարսիկ սարդարի ու մահմեդական լծի դարերից… Դեռ այսօր էլ, շատ հայ երիտասարդնոր, եթե նույնիսկ մեծանում են 10 տարի առաջ Ամերիկա կամ Ռուսաստան գնացած ընտանիքներում, չեն կարողանում այս մտայնությունից ազատվել…

Mdaaaa….

Սմոլլի ջան, չէ՞ որ մարդիկ տարբեր պայմաններում են իրենց մարդ զգում: Ինձ մարդ լինելու համար կուշտ լինելը հերիք չէ: Նաեւ օրվա հացի մասին չմտածելը հերիք չէ: Նույնիսկ եթե մի գիշերվա ընթացքում բոլոր երկու մատով չալաղաջ ուտողները կախվեն` ինձ ի՞նչ: Դրանով չեմ ես մարդ, չէ՞:

Տունը պիտի լինի այնտեղ, որտեղ դու մարդ ես. ու ըստ իս` մարդն առանց անցյալի մարդ չէ: Եթե մեջբերենք, ապա մի գերմանացի փիլիսոփա ասել էր, որ կապված չես այն հողին, որտեղ թաղված չեն քո նախնիները: Իսկ ես ոչ էստեղի հողին եմ կապված, որն ինձ պահող ոչինչ իր մեջ չունի, ոչ էլ հացին, որ երեք-չորս օրը մեկ է կուլ գնում, այն էլ ստիպված:

Շնորհակալ եմ կիսվելուդ համար, ազնվորեն: Նաեւ ուրախ եմ, որ գտել ես այն տեղը, որտեղ քեզ մարդ ես զգում: Տա Աստված բոլորս գտնենք.

Սմոլլի, իսկ Ստեփանակերտի բնակչության մեծամասնությունը իրենց տնից չգնաց նունիսկ երբ ոչ միայն օրվա հացի էր կարոտ, այլեւ օրվա մի կում ջրի համար պիտի հերթ կանգնեին Գռադի համազարկերի տակ ընկնելով…

***

Քո լավ ընկերոջ ասածը չեմ կարող ընդունել, քանի որ մարդ, եթե նույնիսկ դանակը ոսկորին է հասել, ու ստիպված է գնալ, որ ընտանիքը պահի, ապա էլի չպետք է գեղեցիկ տեսություններ հորինի, որ իր “գնալը” դարձնում են “մնալուն” համահավասար մեծություն։ Այսինքն` գնացողը չպիտի սահմանումներ գտնի, ըստ որոնց իր տունը գդե-տօ Նյու Յորքում է… Հավանաբար այն պատճառով, որ այդ հայորդու ոգին ավելի մոտ է հնդկացի Չերոկիների հայրենիքի ոգուն` անգլոսաքս հավելումներով… Հա՞։

Պ.Ս. Ես ինձ ոչ մի տեղ այնքան հանգիստ ու հարմարավետ չեմ զգացել որքան Գերմանիայում…

ՆՈՅԻ ԱԳՌԱՎՆԵՐԻՆ

Միակ ճամփան փրկության՝
Հայե'ր, դեպի Հայաստան...

Ո՞Ւր եք շտապում, ով խաբված ջրեր,
Մեզ ծարավ թողած՝ ո՞ւր եք շտապում,
Սևանն է քաշում ծով կարոտը ձեր՝
Դուք ո՞ւր եք օտար ծովերը թափվում:

Անուշ է թվում ձեզ կանչող հեռուն,
Բայց դուք կկորչեք ծովերում օտար,
Դարձեք՝ Ծովանա թող հայոց առուն,
Մի՞թե մոր գիրկը նեղ է ձեզ համար...

Ախ, մի՞թե նեղ է, որ դուրս եք փախչում,
Բայց դուք կկորչեք ծովերում օտար,
Ձեր կույր կորուստով իմ հույսն է կորչում՝
Դառնում ծովասույզ մի ջաղացաքար:

Դարեր գաղթել ենք, հիմի՞ էլ գաղթենք,
Երբ որ ծաղկել է մայր Հայաստանը, -
Մայր լեզվի կռվում էլ ինչո՞վ հաղթենք,
Երբ մեծ Մաշտոցի զորքն է նոսրանում:

Ո՞վ է ձեր խելքը հեռվից գողանում,
Այս ո՞ւր եք չվում մայր հայրենիքից,
Մեզ Ավարայրում մենակ եք թողնում,
Մի՞թե մայր ազգը սուրբ չէ "ճոխ" կյանքից:

Այս ո՞ւր եք փախչում, խելագար ջրեր,
Մեր բուռ հողն էլ ծով ծարավ թողած, -
Դարձեք, ետ վազեք, որ դարձնենք անմեռ
Թեկուզ հայրենի մի խեղճ ջրաղաց:

Օտար ծովերն են ձեզնով քաղցրանում,
Բայց դառնանում է ծովակն հայրենի, -
Ո՞Ւր եք ձեր ոսկի ջրերը տանում,
Ո՞Ւր եք մեռցնում լեզուն մայրենի:

Մեր ամենասուրբ կռվից եք փախչում,
Սուրբ Ավարայրից մեր ամենօրյա,
Ձեզ հետ մայրենի լեզուն է կորչում,
Վարդանն է ճչում, ես գոչն եմ նրա:

Ախ, անմիտ ջրեր, ո՞ւր եք շտապում,
Մի՞թե կարոտ են օվկիանները ձեզ, -
Դարձեք... Սևանը ձեզ է պապակում,
Կանչում՝ Սահարա անապատի պես:

Մայրենի լեզուն ինչպե՞ս կարկաչի,
Երբ որ չխոսես քո հայոց լեզվով,
Երբ աղբյուրի պես՝ ծովերում կորչի,
Էլ ո՞վ քեզ կտա Մասիսդ, էլ ո՞վ:

Դուք հայոց ազգի հավերժն եք թաղում,
Ձեր օրվա կյանքում՝ գրկում օտարի,
Ահա թե, հայեր, ինչո՞ւ չի շողում
Մասիսի ձյունը՝ թագս վիթխարի:

Իմ պանդուխտ ջրեր, զուր եք շտապում,
Դարձեք, տուն վազեք, մեր մուրազ ջրեր,
Ինչո՞ւ եք օտար կնոջ գիրկ թափում
Հայ կույսի բաժին կյանքն ու գանձը ձեր:

Ինչո՞ւ Կանադա, ի՞նչ Ամերիկա,
Երբ թեկուզ մի բուռ Հայաստանը կա,
Տուն աղավնացեք, Նոյի ագռավներ,
Կկորչեք, որպես գայլախեղդ գառներ...

Մեր ամենօրյա կռվի՞ց եք փախչում՝
Սուրբ Ավարայրից մեր ամենօրյա,
Ինչից խռով եք՝ ինձ էլ է տանջում,
Գեթ Արարատից խռով միք մնա:


Հովհաննես Շիրազ

Արաքս, ինչքան շնորհակալանքի խոսք էս աշխարհում կա` բոլորը քեզ:

Խնդրեմ ջանիկ, հիմա մի կուշտ երկուսով կզռանք գոնե
մի Նոյի ագռավ էլ ես եմ ....

Բա իմ ասածը ի՞նչ է: ՄԱրդ լինելու համար ոչ միայն կուշտ լինելը հերիք չէ, այլ պետք է հոգեկանն ու մտավորականն էլ կուշտ պահել:




Այդ ո՞րտեղից իմացար գտել եմ, երբ դեռ անգամ ես չգիտեմ գտել եմ թե չէ:

Չեմ կարծում, որ ցանկացած մայր, որը հնարավորություն ուներ գնալու, կմնար, զավակներին թողնելով բախտի և մի կում ջրի քմահաճույքին: Աշխարհում ամենաուժեղ զգացմունքը երևի ծնողի և զավակի սերն է: Այն հաճախ հաղթում է հայրենիքի հանդեպ սիրուն: Այդ պատճառով էլ հարյուրավոր ծնողներ առաջ և հիմա գնում էին խոպան զավակներին հացով ապահովելու համար:հավատա, երբ երեխաներդ ուտելիքի կարիք ունեն, հայրենիքի մասին սկսում ես ավելի քիչ մտածել:

xm...Կամ ասածներդ իրար հետ չի բռնում, կամ ես քեզ լավ չեմ հասկանում:

Never mind: Սոչիից ոչ ուղեղս ա անքուն գիշերից հետո աշխատում, ոչ էլ աչքերս եմ կարմրությունից կարողանում բացել: ՈՒղղակի ճոխ խոսքեր ասել չգիտեմ, կասեի, կհանգստանայի: Ոնց որ տեսնում եմ, մարդկանց օգնում ա: Ոմանց նույնիսկ թվաց թե խոսքերով կարելի է հայրենասիրության դասեր տալ

Դա նման է “ծովափ արձակուրդ գնացած լինելուն”։ Արձակուրդում մարդ իրեն լավ է զգում, բայց մի տեսակ չուգունե հարդուկի նման պարտքի զգացում է ունենում, որ ինքը պիտի հետո հետ գնա իր գործերին… Որոշ հայերի մոտ էդ չուգունե հարդուկը շատ ծանր է լինում։ Իրենք ուզեն էլ չեն կարող մի կողմ գցել…



Հուսով եմ, որ ինձ ին նկատի չունեիր։

Проголосовала за третий пункт.Но подкорректирую немного...да,когда увижу,что в Армении есть хорошие возможности для роста(моего,карьерного) или же когда увижу,что могу вложить в Армению что-то,полезное для ее развития(не только себя,так сказать).Думаю,что достигнуть хорошего профессионального уровня можно здесь или на Западе,а дальше можно применить все это на благо Родины.
И второе,...,вернусь,если моя семья согласится поехать со мной.Мои дети будут учить армянский - это точно,они же будут армянами,а вот с их отцом придется поработать.

Smally, petk chi qez davachan zgal, u porcel inqd qez оправданиянер horinel, ynkernerin lsel, ev ayln.. du qo srti dzayn@ lsi
es hamozvac em, vor srtid mej, 2 karciq en irar dimadrum. da aveli lav e, qan voch mi qarciq, kam el, 1 "sxal" qarciq. -))
hayrenasirutyan dasery vorn en??

Ko asatsy hastaviz chalaghajn a: Te da mard linelud het kap chuner, apa chhaskatsa, te inchu asetsir:

(nereq transliti hamar)

Es irok amen inch@ sxal ek haskanum, te dzevacnum ek?

Ed. by smally

Bibar, gracs vor ushadir kardas, khaskanas, vor voch te chgnacoghnern en irenc davajan zgum, ayl nrank, ovker an@ndhat asum en, vor gnalu en, uzum en stipel mnacacin el irenc davajan zgal.
MAriam, chalaghachi pah@ inchu es sarkum patmutyun? Aha barisbun imast@ (stipecir).Asacs en er, vor erb vor shurjbolord socialakan anaradarutyun a, hayrenasirutyun@ pind-pind arnum es dzerkumd u jandamvum urish erkir:

Եվ, քանի որ հասկացա, որ այս թեմայում, ինչպես կյանքում, կարևորը մեծ-մեծ խոսքերն են, և ոչ թե փորձը ճշմարիտ նայել պատճառներին, վերջինը. նկատել եմ, հենց նրանք ովքեր շատ են խոսում վերադառնալու անհրաժեշտության մասին, այդպես երբեք էլ չեն գնում: Նրանց մոտ, ովքեր լռում են, այդ զգացմունքները հավաքվում են, հավաքվում, մինչև մի օր ասում է, հերիք է, գնում եմ: ՈՒ գնում է: Իսկ խոսողները արդեն իսկ իրենց էներգիան ու ցավը դուրս են հաղորդում բառերի միջով, և, որպես կանոն, այդպես էլ չեն իրականացնում իրենց սպառնալիքները: Այնպես որ, եթե իրոք ուզում եք մի որ վերադառնալ Հայաստան և, տա Աստված, տեղի ժողովրդին էլ օգնել, ավելի քիչ հոխորտացեք այդ մասին: (Մարիամ ջան, Գերմանիայի հացն էլ կեր, այն ավելի լավ կուլ կգնա, քան Հայաստանինը, որը գիտես, մարդկային ինչ ճիգերի գնով է պատրաստված - հացթուխի 15 ժամյա աշխատանքային օրվա, և վաճառողի 12-ժամվա աշխատանքային օրվա արդյունքը)

Այ շնորհակալ եմ. ուղիղ խոսիր, մարդ բան հասկանա: Թե չէ ակամա մեզ գժի տեղ ենք դնում:

Ուրեմն թողեցիր գնացիր ուրիշ երկիր, որտեղ չկա սոցիալական անարդարություն (մենակ թե իմ պատկերացումով սոց. անարդարություն միայն դրախտում ու դժողքում չկա)` լավ: Բա Հայաստանում էտ անտեր անարդարությունն ո՞վ պիտի վերացնի:

[irony]Չնայած Միգը, հայաստանն ու Հեղինեն կվերացնեն, էն ժամանակ կգնանք[/irony]

Պ.Ս. թե որտեղ մեծ-մեծ խոսքեր տեսար, չհասկացա: Մի քանի անգամ սկզբից մինչեւ վերջ կարդացի` հատկապես իմ գրածները, ու ոչ մի բառ անգամ, որ կարելի էր անվանել մեծ-մեծ խոսք, չգտա: Ուղիղ խոսիր, թե չէ ստացվում է, որ հարձակումը պաշտպանվելու ամենալավ ձեւն է:

Պիտի ավելացնեի. երբ սոցիալական անարդարությունը դառնում է ամտանելի:
Իսկ այն ես ու դու չենք կարող վերացնել: Ես որ ի վիճակի չեմ իմ կանացի փխրուն ուսերի վրա վերցնել խուժաններից երկիրն ազատելու վեհագույնս գործը:

Պ.Ս. Կակ ռազ իմ ուղիղ խոսելու համար ա էս ամբողջ խոսակցությունը:

Смалл джан, mer usern el chen harmarvac Menak tenc ban anelu hamar, bayc menq -menak chenq. prosto petq e bolorin irar het ashxatel ed napravleniayov

Шуш джан, так держать! мне твой позотиФ нравится!
гляди, будет и сотрудничать -) хорошие журналисты нужны в любом деле!

Shushanna jan, nadeyus' tebe izvestna obstanovka s televideniyami v Armenii?
Nadeyus', u tebya libo ochen' horoshie znakomie, libo ochen' mnogo deneg. Inache pridetsya umet' to, chto ti ne umeesh'

Хм... знакомых у меня там практически вообще нет... Придется приобретать... или деньги собирать... )))
Ну, надеюсь, с радио у них не так туго, тем более с русскоязычным

Шушан, я с тобой, не боись!=)

Вот, знакомые уже начинают появляться... ))