Ինչ կարծիք ունեք, չսկսե՞նք կամաց-կամաց այս բաժնում հայերեն գրել մեծամասնությամբ:

Հ՞ը, մի բան ասեք:

Իհարկե՛, Մարո ջան:

Բնականաբար:

Այո , բայց ետ տրանսլիը հոգիս հանում է

Իհարկե սկսենք!
Ես ըդնհանրապես զարմանում եմ ինչպե՞ս կարելի է աղոթել օտար լեզով , կամ հայ քահանայի հետ քեզ հուզող հոգևոր թեմաներից զրուցել ինչ-որ ռուսերենով: Ասենք լավ , որոշ մարդիկ հայերեն չգիտեն, բայց կարելի է զուգահեռ ռուսերենով թեմաներ էլ բացել, ոչ թե ամբողջ բաժինը վերածել ռուսերենի:
Ես բազմիցս բողոքել եմ այս երևույթի համար, և սա միակ պատճառն է, որ Ռելիգիա բաժինում ոչ գրում եմ, ոչ կարդում, ոչ էլ հարցեր եմ տալիս:
Հատկապես նմանատիպ բաժիններում հայերենը պետք է գերակշռի, ոչ թե երկրոդական անտեսված պլան ընկնի
Սա եթե այս բաժնի գլխավոր "դերակատարը" հասկանա, ավելի լավ կլինի

Արմ Լիոննէ.....

Ես ընդհանրապես քո բողոքը չեմ տեսել ոչ մի տեղ: Միթ՞ե "Ռելիգիաի" (հայրեն` կրոնի բաժնում) դու իրոք չէիր մտնում լեզվի պատճառով: Շուտով կերևա: Եվ եթե բողոքել ես, չէ՞իր կարող բողոքի և առաջարկության գրքի մեջ գրել:Կամ անձանմբ ինձ առաջարկել: Մի՞թե, եթե ցանկություն կար շփվելու այստեղ, դժվար էր ինքդ սկսել հայրենի շարժումը մեր այս բաժնում:
Ոչ ոք ոչինչ անել չի ցանկանում, բայց բոլորը մեծ փիլիսոփաներ են և մասնագետներ (Արաքս ջան, քեզ նկատի չունեի):
Что за люди, а?

Կարճ ասած շատ ճիշտ որոշում է: Ես էլ ուրիշ լեզվով չեմ կարող ախոթել : Արաքսի գրածի տակ ստորագրելուց բացի, ասեմ որ իմ չմտնելու այս բաժին , մեց պատճառներից մեկն է լեզուն , բայց ոչ հիմնականը :
Փիլիսոփա դժվար էլ դառնամ, չեմ էլ բողոքել ինչ-որ տեղ, ուղակի առիթ տրվեց արտահայտվեցինք : Ինչ մնում է ձեզ անձամբ դիմելուն ՝ ուղակի մնացած չմտնելուս պատճառները գերադասել են այս մեկը և ցանկությունս բավարար չի եղել դիմելու:
Ցանկանում եմ հաջողություն այս մտքի իրագործմանը , կարծում եմ ո;գնության կարիք չեք ունենա )

А можете мне объяснить, почему этот опрос помещен в топике "Религия"? (или я что-то не так поняла, у меня с армянским не очень...) И не у всех компьютеры распознают армянский текст, может стоит писать по-русски?

Nax sksenk nranits, vor ais bajnum chen axotum...... (ham ek hla tesek mer axotkneri teman inch lezvov e )! Foruma axotki vair che....

Ani, et vor orvanits sksetsink "duk"-ov xosel? Vonts kuzes (menak mi asa te nkati unes bolor moderatornerin).

Heto. Ete haytararum ek, vor inch-inch patcharnerov "chek mtnum" bajin, kam asek te voronk en aid patcharnera - kam uxxaki indz, kam boxoki grkum, kam el @ndarapes vochinch el mi grek (nakti unem - o tom chto est prichini, vor chmtnek). Gexetik chi stasvum. Этакая традическая драмма?

Ес ел оринак шат бажиннер чем мтнум хенц анцнакан патчарнеров, байц ач ев дзах чем айтарарум.

П.С. Шноракалутюн, вор екар ев дзайнт твецир. Да ирок петк е.

Հիմա կուզեի դնել, մենակ իմ բացաց Հայրեն լեզվով թեմաները իհարկե ուրիշների կողմից էլ կան:

Призыв к hай-кристонеанер
Պատարագիչ .....
Խոնարհություն
«Եթե մեկը հավատացյալ է, չի կարող արդարացնել ոչքրիստոնեական սկզբունքի գոյությունն իր կյանքի մեջ»
Հայ-Քրիստոնյա
«Հոգին չի կարող մահանալ, քանի որ անմահ էություն է, ինչպես հրեշտակները».
Նեռ
Տերունական
Григор Татеваци "Воскепорик" Հակերների ատակաի պատճառով, թեման կորավ
Призыв к hай-кристонеанерԱյս թեման ես սկսել եմ կիսա-հայրեն, կիսա-ռուսերեն:
Беседа с отцом Лукасом а форум пригласила его я, и отвечал он исключительно на армянском.
Умные и просто...мысли священников Армянских
Старый и Новый Закон Божьего
Армянкая Церковь на заре становления
Храмы АЦ в Араратской епархии
Католикос Гарегин 1-ый!!!,

Последняя тема тоже по сути на армянском должна блыа быть. А те етмы, которые с русскими загаловками. По содержанию только на армянском. А тем, которые посвящены хай-кристонеутюн, но на русском, тоже есть очень много.

Не забывайте, раньше 99,9 кто общался тут, вплоть до модератора Николая, не знали армянского.

Հայերեն թեմաները Երկնքից չեն թափվում, մեկը պետք է լինի, որ էտ թեմաները բացի, մեկն էլ, որ բացված թեմաներում գրի:
Ո՞վ է խանգարում մտնել "Կրոնի բաժին" եւ բացել հայերեն թեմաներ: <irony> Ռուսախոս հայերին ռուսերեն պատասխանող Հայր Ղեւոնդը՞ </irony>

Erevi kartsel ein, te manana e.

P.S. Erevi irants hayren temaner ev hay-kristoneutyan masin temaner batsox Shalapunkan er xangarum, che Ani?

Gaya Kh,

в фильме "Пэпо", есть замечательная сцена. Генерал с генеральшей покупают арбуз у тифлисского кинто. Кинто берет арбуз, стучит по нему, хвалит, а генеральша говорит: "Ниии звучит". Так несколько раз. Кинто надоедает все это, и он удивленно говорит:

-Вуааа, дарагая, за твои три капейки надо здэс духавой аркестр поставит?!

"За по-армянски" вовсе не означает " против по-русски".

Ինձ թվում է, որ քննարկվող հիմնական հարցն է ոչ թէ. “Հայերեն խոսե՞նք, թէ չէ՞” այլ. “Ինչպես անենք, որ ֆորում ռուսախոս մասսան քիչ մը ավելի կապվի Հայերենի հետ”։

Իրոք, ենթատեքստում հենց այս հարցն է դրված քանի որ`
1) նրանք, որքեր Հայերեն գիտեն, հաճույքով Հայերեն են գրում,
2) եւ երբ վերոնշյալ հայերեն իմացողները խուսափում են Հայերեն գրելուց, դա անում են ոչ այն պատճառով, որ Հայերենը չեն սիրում, այլ այն բանի համար, որ ռուսախոսներին չխրտնեցնեն։

Էտօ վեդ դավոլնօ լօգիչնո… Զնաչիտ նամ նուժնո պեռեկլյուչիտցա նա վոպրոս օ պրիօբշչենիի ռուսսկօյազիչնիխ կ Արմյանսկոմու։ Հա՞ու թու դու դաթ։

Այո´,պաճառը դա է, որ չեմ մտնում այս բաժին: Նկատել եմ, որ կան շատ կարևոր թեմաներ, նույնիսկ փորձել եմ կադալ , բայց դեռ կեսին չհասած հետաքրքրությունս լրիվ սպառվել է...
Ռուսերեն շատ լավ եմ հասկանում , բայց հոգևոր թեմաները քննարկել կամ կարդալ ռուսերենով չեմ ուզում: Կարդացածն էլ ոչ մտածելու առիթ է տալիս ոչ էլ ազդեցություն թողնում ինձ վրա:Թե չէ հիմա շուտ է ֆրանսերենով հոգևոր "դաստիարակություն" ստացել տեղի կաթոլիկներից: Ի դեպ քո բացած թեմաները վաղուց եմ հայտնաբերել ու կարդացել :
Ինչ վերաբերում է անձամբ հայերենի շարժում սկսելուն, կարծում եմ բոլորն են նկատած կլինեն , որ ֆորումի իմ գրառումների 70% ( երևի) հայերենով են կատարվել: Կոկնկրետ այս բաժնում չեմ գրում....քանի որ ինչից խելքս լավ չի հասնում չեմ գրում, մինչև հասնելը կարդալ է պետք :
Մարո ջան անձամբ քեզ չեմ ասել ( բողոքել) , բայց մյուս մոդեռատորի , մեր ( քո և իմ ) լավ բարեկամների հետ այս թեմայի շուրջ շատ եմ զրուցել: Հիմա խոսք գնաց , ես էլ կարծիքս ընդհանուր ֆորումում արտահայտեցի
ՄԻԳ-ը շատ ճիշտ նկատեց ...սկզբում հայերեն թեմաներում գրող չկար, միանգամից խրտնել էին: Իսկ հիմա բացված թեմաները շատ էլ լավ քննարկվում են:
Կարճ ասած- մի ծաղկով գարուն չես բերի: Այս հարցով անհագստացողները պետք է համխբվեն ու միասնաբար մի բան անեն, ոչ թե մեկը մյուսի վրա գցեն-" ուզում ես , հայերենով բացիր, ո՞վ է խանգարում" կարգախոսով առաջնորդվելով:

Araks jan, es hents dra hamar el batsetsi teman.
Areden jamanakn er. En jamanak-voch. Patcharera arten asetsi!

Կարծես թե հայերիս ճակատին գրված է, որ մենք պետք է մեր մայրենի լեզվից բացի, առնվազն, մի երկրորդ լեզվի եւս տիրապետենք: Դա գալիս է անհիշելի ժամանակներից: Մեր երկրորդ լեզուները եղել են՝ ասորերենը, պարսկերենը, հունարենը, արաբերենը, թուրքերենը, իսկ այսօր էլ՝ ռուսերենն ու անգլերենը:
Ցավոք շատերիս համար այդ երկրորդ լեզուն եղել է մայրենիի փոխարեն:
Անձամբ ես ռուսերեն քիչ եմ կարդում, այդ պատճառով էլ շատ թեմաներ ուղղակի չեմ էլ այցելում: Բացի այդ՝ հայերի հետ ռուսերենով հաղորդակցվելը անբնական եմ համարում:

Du el ete Nikolain chi kpches Shalapun'ka ches lini. Es vor haeren xosumeir du hlya proektum chkair.
Es demem menak vorovhetev haeren shrifte shat pokra. Mi erku post kartaluc hetov achkeres arten bohokumen.

Առավել ցավալի ա, երբ հայերեն իմացողները ԱՌԱՆՑ ԱՌԻԹ են սկսում այլ լեզուներով գրել, իբր թե սեփական պոլիգլոտությունը ցույց տալու մրցույթ ա....

Ինձ մի անգամ ծանոթացրին մի հոգեւորականի հետ, կարծում էի թե հայ է, քանի որ լավ էր խոսում հայերեն: Խոսքի վերջում նա սկսեց ներեղություն խնդրել վատ աշխարաբարի համար, ասելով, որ ինքը գրաբարի գիտակ է: Թվաց թե կատակում է: Հատո ինձ առանձին հայտնեցին, որ նա հայ չէ, կաթոլիկ բարձրաստիճան հոգեւորական է եւ Հայաստանում էլ չի բնակվում: Պատկերացնում եք, այդ մարդը Լամբրոնացու «Պատարգի» եւ Անձեւացու «Ժամերգության» մեկնությունները մեզանից լավ գիտեր:
Մի անգամ էլ մի ավստրացի երիտասարդի հետ էի խոսում, չգիտեի, որ հայ չէ, քանի որ անթերի էր խոսում հայերեն. վերջում իմացա, այն էլ պատահաբար:

Գիտեք, խոսակցական հայերենը շատ սիրելով հանդերձ, ու նրան իր տեղը հատկացնելով՝ շատ եմ հարգում գրական հայերենին լավ տիրապետող մարդկանց, որոնք այդ իմացությունը պատեհ և ճիշտ են օգտագործում...

Պռոյեկտ ասելով նկատի ունեք նախագիծ բառ՞ը:

Ես ցանկանում եմ այս հարցում զորավիգ լինել թեմայի հեղինակին եւ իմ ձայնը տալիս եմ հօգուտ նրա առաջարկի:

Գրավոր խոսքը միշտ տարբերվել է բանավոր խոսքից: Ցանկացած անձնավորություն գրավոր խոսքում ավելի զգուշավոր է լինում, քան բանավորում: Բանավոր խոսքում զրուցակիցը կարծես թե ներում է թերի ու անկապ նախադասությունների շարանը, որը մենք հաճախ արտասանում ենք մի շնչով, իսկ գրավոր խոսքի դեպքում՝ ներում չկա, անմիջապես թերուսի եւ տգետի պիտակն են կպցնում:
Ինձ թվում է, որ ֆորումի սահմաններում այդ պիտակից վախենալու հարկ չկա, քանի որ այստեղ գրավոր խոսքի բարձր մակարդակի պահանջ չկա, եւ յուրաքանչյուրս կարող ենք գրել մեր կարողության չափով:
Բացի այդ, անգամ մեծ գրողներն առանց խմբագրման եւ վերաշարադրման չեն հանձնել իրենց գործերը տպագրության:
Իհարկե, լավ կլիներ, եթե բոլորս էլ կարողանայինք Շնորհալու նման արտահայտվել, բայց ամենքիս չի տրվում:

Ինչպես տեսնում եմ, այս թեման բացվել էր գրեթե ուղիղ մեկ տարի առաջ: Հետաքրքիր է իմանալ` այս ընթացքում առաջընթաց եղել է մայրենի լեզվով գրելու գործընթացում?
Անձամբ ես երկու ձեռքով կողմ եմ հայերենով գրելուն: Այլ լեզվով կարելի է գրել ծայրահեղ դեպքում` երբ զրուցակիցդ չի հասկանում քեզ: Չէ որ մենք հայ ենք և սա մեր ֆորումն է. ինչու պիտի ուրիշ լեզվով արտահայտենք մեր մտքերը? Ուրիշները մեր լեզվով են զրուցում իրար հետ? Ի նկատի ունեմ մասսայական երևույթները: Հասկանալի է, որ ֆորումի պահանջներից բխում է հնարավորինս մատչելի լինել շատերի համար: Բայց չեմ հասկանում տրամաբանությունը, երբ հայերենին նորմալ տիրապետող մարդիկ միմյանց հետ շփվում են ռուսերենով: Քերականական և այլ սխալներից կարծում եմ վախենալու հարկ չկա, քանի որ այստեղ լեզվից ստուգողական գրավոր չենք գրում, և միայն շատ <<քաղաքակիրթ>> մարդիկ կարող են ծաղրել նման բաները, ինչն էլ կխոսի նրանց մակարդակի մասին:
Հայերենով շփվելը մի կարևոր նշանակություն ևս կարող է ունենալ. մեր ժողովրդի աշխարհասփյուռ զավակներին սեփական լեզվին հարազատ պահելու նպաստը: Չէ որ ֆորում են մտնում տարբեր երկրներից հայորդիներ, ովքեր միշտ չէ, որ իրենց առօրյա կյանքում մայրենի լեզվով շփվելու երջանկությունը կարող են ունենալ:
Իմ սուբյեկտիվ կարծիքով` հարազատ լեզվով խոսելը նաև ազգային արժանապատվության խնդիր է:

Պետք է կարողանանք այս ֆորումը օգտագործել ի շահ Հայ Եկեղեցու եւ ժողովրդի: Այստեղ շատ հարցեր կարելի է քննարկել: Բայց ցավոք, մի կողմից կրոնական հարցերի նկատմամբ մարդկանց անտարբերությունը, եւ մյուս կողմից հայերենով բացված թեմաների նկատմաբ անհետաքրքրությունը, թույլ չի տալիս առաջ գնալ:

Կոնկրետ այս ֆորումի պարագայում խնդիրն այն է, որ մասնակիցների ճնշող մեծամասնությունը պարզապես հայերեն չգիտի, ռուսախոս է, և ռուսերեն լեզվով գրված հաղորդումների գերակշռությունը ոչ թե ընտրության հետևանք է, այլ՝ «դառը» իրականության արտացոլում:

Թույլ տվեք չհամաձայնել:
Կարելի է ականատես լինել այնպիսի փաստի, երբ հաղորդակցվողները հայեր են, հայախոս են, թեման զուտ հայկական է, բայց հաղորդակցման միջոց ընտրվում է ռուսերեն լեզուն: Էլ ավելի ցավալի է, որ նման երևույթը գերակշռում է նույնիսկ լեզվի և գրականության բաժիններում:
Համոզիչ չէ "չտիրապետելու" փաստարկը: Հայերենին չտիրապետող մեր սփյուրքի ազգակիցները ջանքեր չեն խնայում լեզուն յուրացնել:

Համամիտ եմ:

Ես անպայման այո կ'ըսեմ: Ի՞նչ տեսակ հայ «ֆորամ» մը ռուսերէնի մեծամասնութիւն կ'ունենայ: Ես չեմ փորձեր ռուսերու կամ ռուսերէնը վնասել, բայց միայն կը կարծեմ որ շիտակ չէ որ մօտաւորապէս բոլոր «ֆորամը» ռուսերէնի մէջ ըլլայ, երբ մենք կը փորձենք հայերու քաջալերել որ իրենց անուշ լեզուն սորվին:

Համիտ եմ, եւ ուախ եմ, որ սփյուռքի մեր եղբայրները եւս այցելում են այս բաժինը:
Բացի այդ կարծում եմ, որ աններելի է, երբ Երեւանում ծնված ու մեծացած հայը՝ արտահայտվելու համար նախընտրում է ռուսերենը:
Երեւանցի շատ մայրեր իրենց զավակների հետ ռուսերեն են խոսում, ամեն կերպ ջանում են, որ իրենց զավակը անթերի տիրապետի ռուսերենին, շտկում են մանկիկի բերանից դուրս եկած ամեն մի ծուռ խոսք, սակայն հոգ չեն տանում, որ երեխան ճիշտ հայերեն խոսի, երեխան էլ հայերենը սովորում է փողոցում:
Դրան հակառակ օտար ափերում ծնված ու մեծացած մեր հայրենակիցները կարողանում են բավականին անուշ հայերենով խոսել: Որտե՞ղ է տրամաբանությունը:

Մի՛ չափազանցրեք, Aram D: Իրականությունն (ամերիկյան) սփյուռքում շատ ավելի վատ է, քան մենք տեսնում ենք մեր վարդագույն երազներում: Շատ ավելի վատ:

Մեր սիրելի eliabilemjian-ը եզակի երևույթ է, և նա ինձ հետ կհամաձայնվի, ինձ թվում է:

Ես ինքս դրսում չեմ եղել, սակայն հանդիպել եմ դրսից եկածներին, եւ նրանց հայերենը ինձ դուր է եկել:

Ես ապրում եմ Մարաշում: Մեր թաղամասը մի ժամանակ արեւմտահայերի թաղամաս էր: Բոլորն էլ ունեին երկրորդ լեզու, որը թուրքերենն էր: Մի մասն էլ խոսում էր նաեւ հունարեն: Ֆրանսերեն, անգլերեն ու արաբերեն խոսողներ էլ ունեինք, բայց քիչ: Ռուսախոսություն մեր թաղամասում չկար, այդ պատճառով էլ ինձ համար շատ խորթ է հայտնվել ռուսախոս հայերի միջավայրում: Երբ աշխատում էի «Մերգելյանում», հաճախ վեճի էի բռնվում ռուսախոսների հետ: Նրանք ինձ «ախպարի» տեղ էին դնում, ես էլ նրանց՝ «շուռ տված հայի»:

Հարգելի ֆորումցիներ ես ապրում եմ Բելգիայում :Իմ կարծիքով տարբերություն չկա որտեղ ես ապրում ,Հայաստանում թե նրա սահմաններից դուրս :Յուրաքանչյուր հայրենասեր հայ ընտանիքում երեխաների դաստիրակության մեջ հայոց լեզվի իմացությունն առաջին տեղում է:

Ձեր խոսքերից երեւում է, որ Դուք նախկինում Հայաստանում եք բնակվել:
Իսկ ինչպե՞ս եք կարողանում Բելգիայում երեխաներին հայերեն սովորեցնել: Միայն տանը, հայերեն խոսելը, բավական է արդյո՞ք:

Անշո՛ւշտ բաւական չէ: Բայց եթէ հայրը կամ մայրը գիտէ ինչպէս հայերէնը սորվեցնել, կերեւի հերիք կ'ըլլայ, բայց դեռ աւելի լաւ կ'ըլլայ, եթէ զաւակը հայերէն դպրոց կ'երթայ, ուրիշ հայերու հետ կը խօսի, եւ այլն:

Էլիա ջան, դուն պէտք է որ շատ լավ գիտնաս, որ ամեն մէկ չի կրնար իր զաւակը հայկական դպրոց ղրկել, դա բաւական սուղ հաճոյք մըն է: Դուն սակաւաթիւ բախտաւորներէն մէկն ես: Հոստեղի հայերու մեծ մասը իրենց զաւակները հայկական դպրոց չեն ղրկեր նիւթական պատճառներով, ոչ թէ ուրիշ պաճառով: Հայկական կազմակերպութիւնները, եկեղեցին բան մը չեն ըներ աս հարցին մէջ, նոյնիսկ հաշուի առնելով ամերիկեան սփիւռքի դրամական վիթխարի հնարաւորութիւնները:

Մենք՝ հայերս, ամերիկացիներու համեմատ բազմազաւակ կ'նկատուինք: Մեր ընտանիքին մէջ երեք զաւակ կայ, երեքն ալ հայկական դպրոց գացած են: Դուն արդեն կ'պատկերացնես թէ ադ ամենը ինչ ծախքերու հետ կապուած է: Ադ ամենը գիտնալով, ես բոլորովին չեմ նախատեր ան հայերուն, ով իր զաւակները հանրային դպրոց կ'ղրկեն, կ'մեղադրեմ մեր կազմակերպութիւնները և եկեղեցին, որոնք հայկական ուսումը շռայլութիւն դարձուցած են: