Շատ շնորհակալություն։ Ցանկություն ունեի կիսել իմ խորհումներից մէկը պոեմի ձեվով։

- Հոգնում էմ հաճախ այս փնտրումներից
Ճանապարհազուրկ Ճանապարհներից
Պատասխանազուրկ պատասխաններից
Դարերով ծեծված դարերով անցած փոշոտ այս ճամբից։
Հոգնում եմ հաճախ եվ փոշի դառնում հենց այդ նույն ճամբին,
Փոշի եմ դառնում խառնվում ճամբորդին
Ու քայլում կրկին նույն փոշոտ ճամբով։
Հոգնում եմ հաճախ ու դառնում ծաղիկ, հենց այդ նույն ճամբին,
Տրորում են ինձ ուխտավորների կրունկները հին։
Ցավում եմ մի պահ, բայց դու ասա, առանց ցավի մի ծնունդ կա՞։
Վերածնվում~ եմ, դառնալով ժպիտ ճամբորդի դըմքին։
Ոչ նրա համար որ ինձ կոխրճեց այլ նրա համար որ նա դառավ ես։
Ճանապարհը դառնում է ճամբորդ
Ծաղկի բույրը ինքը ծաղիկն է
Մահն էլ ինքը Կյանքն է վոր կա՛
Ծնվելն էլ վերջի սկիզբն է դա՛
Այն լույսը վկա որ առանց մթի չեր էլ երեվա...
Հոգնում եմ հաճախ ես հոգնելուց...

this too shall pass, բարի գալուստ մեր ֆորում ընդհանրապես և գրական բաժին` մասնավորապես:
Հուսով եմ քո այլ ստեղծագործություններ էլ կկարդանք:

Կարող եմ ասել, որ քո ցանկությունն իրականացվել է, այն է` քո խորհումներից մեկը ուղիղ կիսվել է ու այդ կեսերից մեկի հետ ծանոթանալու հնարավորությունն ունեցա: Մյուս կեսի մասին որևէ բան չեմ կարող ասել, իսկ ներկայացված կեսում թույլտատրելիից ավելին է սխալների քանակը: Կարելի էր նախքան Add-ն սեղմելը, գոնե մեկ անգամ կարդալ սեփական ստեղծագործությունը, նկատի ունենալով, որ շատերն են այն կարդալու: Իսկ բազմակի կրկնվող "ճամբա" բառը ուշացումով հասկացա, որ "ճամփա"-ն է: Կարծում եմ կետադրության, հանգի, չափի մասին կարիք չկա շարունակելու:

Այս ամենով հանդերձ, շնորհավորում եմ և սպասում նոր գործերի:

Dear Romeo,

My Armenian language skills are not good, but I am trying my best. Also, the purpose of this was to share with you and hopefully make you think. Thank you.