Тбилисский государственный армянский драматический театр единственный в мире государственный театр, который действует за пределами Армении. Сегодня тбилисский армянский театр играет огромную роль не только в жизни тбилисских армян, но и является, неким, мостом в братских армяно-грузинских отношениях. http://tbilarmtheatre.ge

Репертуар театра на апрель

19 и 20 апреля 2008 года

Премьера

Click to view attachment

Режиссер – постановщик Джульетта САГАТЕЛЯН

25 апреля 2008 года

Click to view attachment

Режиссер – постановщик Левон УЗУНЯН

26 апреля 2008 года

Click to view attachment

Режиссер – постановщик Армен БАЯНДУРЯН

Начало спектаклей в 17-00.
Мы рады видеть Вас в нашем театре!

Искренне рада за , Джульетту САГАТЕЛЯН! Поздравляю с премьерой!
Уверена , что все прошло Великолепно! и Достойно!
И это только начало... А это от меня!

Тереза, большое спасибо!
Сегодня же, обязательно, передам Ваши слова Джульетте.
Премьера прошла замечательно.

Druzya ,vot i Foto so spektaklia "LOVUSHKA"....

Вы, как будто, читали мои мысли...
А не подскажете фамилию актрисы, на фотографии №3... если не ошиблась, то это Ирина Бадалян?

Уважаемая Тереза, Джульетта САГАТЕЛЯН просила передать Вам свою благодарность за Ваши теплые слова и за Ваш очаровательный букет! Она Вас помнит и любит!

Цитата(Тереза @ Apr 20 2008, 17:09)

А не подскажете фамилию актрисы, на фотографии №3... если не ошиблась, то это Ирина Бадалян?

Да, совершенно верно, это Ирина Бадалян.

Робер Тома
Ловушка
Режиссер-постановщик - Джульетта САГАТЕЛЯН
Художник-постановщик - Тамара АГАДЖАНОВА
Музыкальный оформитель - Валерий АМИРАГЯН
В ролях:
Даниэль Корбан – Ромео Мурадян
Флоранс – Любовь Саакян
Комиссар полиции – Гагик Мелкумов
Кюре – Эдуард Мурадян
Бродяга – Роберт Агаджанян
Медсестра – Ирина Бадалян
Даниэль, проводивший вместе с женой в горах медовый месяц, заявляет в полицию об ее исчезновении. Через несколько дней кюре приносит радостную весть: мадам Корбан нашлась. В доме появляется совершенно незнакомая женщина. Комиссар полиции в растерянности: кому из двух "супругов" доверять? Даниэль догадывается, что попал в искусно организованную ловушку

фотографии №1:
Даниэль Корбан – Ромео Мурадян
Флоранс – Любовь Саакян



фотографии №2:
Флоранс – Любовь Саакян
Бродяга – Роберт Агаджанян



фотографии №3:
Медсестра – Ирина Бадалян
Даниэль Корбан – Ромео Мурадян



фотографии №4:
Комиссар полиции – Гагик Мелкумов
Кюре – Эдуард Мурадян
Даниэль Корбан – Ромео Мурадян
Флоранс – Любовь Саакян

Спасибо Figaro!

Джульетта запомнилось мне, замечательной, удивительной, великолепной своим умом и шармом, трудолюбивой актрисой…
Джульетта - самостоятельная, способная на решение, идущая своей непростой дорогой жизни… жизни режиссера…
Желаю Джульетте, оставаться самой собой, сохраняя свою индивидуальность и красоту, как внутреннюю, так и внешнюю. Пусть будет больше счастливых моментов в ее творческой жизни…
Еще раз с премьерой!




БРАВО!



Ромео Красавчик - С премьерой!
Люба ты прелесть – С премьерой!



Комиссар полиции – Гагик Мелкумов
Гагик, дружище – С премьерой!


Кюре – Эдуард Мурадян
Эдуард очевидно начинающий актер, мы не знакомы, тем не менее, удачи - С премьерой!



Бродяга – Роберт Агаджанян
Дорогой и Родной Роберт Арамович джан – С премьерой!

Click to view attachment


Медсестра – Ирина Бадалян
Ирина я тебя люблю, родная!

Click to view attachment



Интересно, а чему научился Зритель, вчера, сегодня?


А самое главное, я зашла в раздел, и увидела...



Hambarcum огромное спасибо, за тему!

Премьеры продолжаются!

Уважаемая Тереза, Джульетта САГАТЕЛЯН и все участники спектакля просили передать Вам свою признательность и благодарность за Ваши теплые слова! СПАСИБО!


P.S.

Эдуард Мурадян это молодой актер нашего театра и Вы могли его видеть совсем в юном возрасте, это сын Самвела Мурадяна.

15.00 - Премьера фильма "Геноцид - без комментариев" и выставка по мотивам произведения Франца Верфеля "40 дней Муса-Дага". (адрес: Дом Кино, ул.Братьев Какабадзе №2.)

24 апреля

10.00 - Посадка саженцев в Пантеоне армянских общественных деятелей "Ходжеванк". (адрес: Гумбрский переулок №2)
11.00 - Святая Литургия
13.00 - Панихида по поминовению жертв Геноцида 1915года в Западной Армении.
13.30 – Мирный митинг у турецкого посольства. (адрес: пр.И.Чавчавадзе №35.)
16:00 - Фотовыставка и показ документального фильма о Геноциде армян в Западной Армении 1915-23гг. (адрес: Театр Юного Зрителя(ТЮЗ).
17:00 – Спектакль – композиция "Захватывающая тишина" в помещении Тбилисского государственного армянского драматического театра.

Перешлите, пожалуйста, это сообщение всем своим друзьям и знакомым проживающим в Тбилиси.

Репертуар театра на май

 
3 мая 2008 года



28 мая 2008 года, этот спектакль будет представлять Тбилисский государственный армянский драматический театр на Ежегодном Молодежном Международном Театральном фестивале «РУССКАЯ КЛАССИКА - ЛОБНЯ».
  
10 и 18 мая 2008 года




11 мая 2008 года



17 мая 2008 года



 
31 мая 2008 года

«Свободная Грузия»

С успехом, выпускники!

Недавно состоялась премьера спектакля по пьесе Михаила Булгакова «Полоумный Журден» театральной студии при Государственном армянском драматическом театре имени Петроса Адамяна.

Хочу отметить, что студия по уровню обучения ничем не отстает от театральных вузов, так как в ней преподают великолепные педагоги - режиссер театра и кино Левон Узунян, сценическую речь преподает народная артистка Грузии Серик Шекоян, вокал – актриса Луиза Вартанова – артистка театра, танец - Анна Назарян, армянский язык – Сируш Манукян, грим – автор этой статьи.

Студийцы завоевали любовь и симпатию зрителей и были награждены бурными аплодисментами.

В спектакле были заняты Сергей Сафарян, Сусанна Нурбекян, Яна Хачатурова, Генрих Петросян, Илона Тарханова, Анна Варданян, Георгий Сагателян, Сергей Зарапов, Георгий Кошкелов, Диана Деметрадзе, Эдгар Бабуров, Мари Тевдорадзе, Изабелла Мурадян.
Как видите, студию окончили и грузины, которые за период обучения изучили армянский язык. Обучение в студии вносит в преподавание и увлекательность.

Студийцы, прекрасные, веселые, энергичные юноши и девушки, окончив студию, стали хорошими актерами. Педагогам грустно, ведь студийцы унесли частицу их сердца.

Основная заслуга принадлежит художественному руководителю театры Армену Баяндуряну, поработавшему плодотворно, профессионально.

Хочется пожелать успеха этому молодому и талантливому поколению.

115 ԱԴԱՄՅԱՆՑՈՒՆ ՄԻԱՑԱՎ ԵՎՍ ԵՐԵՔԸ

Իր ապրած դարաշրջանում ֆրանսիացի դրամատուրգ Ժան Բատիստ Մոլիերը ստեղծել էր թատրոն, որ կոչվում էր «Հին աղավնիանոց»։ Այն ձեւավորված էր երիտասարդ ու սկսնակ դերասաններից, որոնք, գուցե թատերական կրթություն չունեին, բայց փայլում էին դերասանական իրենց կարողություններով ու պատշաճորեն խաղում հռչակավոր ֆրանսիացու պիեսներում։ Ռեժիսորն ինքը Մոլիերն էր։ Պիեսներից մեկը, որ շատ սիրվեց հանդիսատեսի կողմից՝ «Քաղքենին պալատում» էր։ Անցան տարիներ։ Ըստ ամենայնի, ստեղծագործության սյուժեն, որ վերնագրից էլ կռահելի է, ինչի մասին էր, Ռուսաստանում էլ իր արտացոլման անհրաժեշտությունը ստացավ։ Եվ ռուս դասական Միխայիլ Բուլգակովը մշակեց սեփական տարբերակն ըստ Մոլիերի։ Պիեսը կոչվեց «Խելապակաս Ժորդենը»։ Սկսվում էր այն նրանով, որ իրենք՝ դերասաններն էին բաժանում դերերն իրար մեջ եւ ապա սկսում խաղը։ Այս հանգամանքը մի տեսակ ազատություն էր տալիս բեմում, դերասանական սեփական արվեստով ներկայանալու հնարավորություն։ Այս նորը թատրոն էր թատրոնի մեջ։
Էլի տարիներ անցան, ու պիեսն այդ՝ մեր՝ վիրահայոց բեմ հասավ ու այստեղ էլ բեմադրվեց՝ ըստ Բուլգակովի։ Ներկայացման ընտրությունը տեղին էր։ Թատրոն՝ թատրոնի մեջ. սա նույնն էր հավանաբար, ինչ Թբիլիսիի Պ.Ադամյանի անվան պետական հայկական թատրոնում դեռ 1995 թվականից գործող թատերական ստուդիան, որն այս տարի, հիշարժան այս օրը՝ ապրիլի 12-ին, թողարկում էր շրջանավարտների իր հինգերորդ հոսքը։ Ուստի հենց պիեսի ընտրության դրդառիթը, որն արվել էր այս կուրսի ղեկավար, ռեժիսոր Լեւոն Ուզունյանի կողմից, կարծում եմ, հասկանալի էր։ Ըստ որում, պիեսի թարգմանությունը ճանաչված թատերագետ Լեւոն Մութաֆյանինն էր։
Իսկ թատերական աշխարհ մուտք էին գործում եւ «Խելապակաս Ժորդենում»՝ իբրեւ դիպլոմային աշխատանք ներկայացնում էին կուրսի բոլոր տասներեք շրջանավարտներն էլ՝ Սերգեյ Սաֆարյանը, Գիորգի Կոշկելովը, Հենրիխ Պետրոսյանը, Գիորգի Սաղաթելյանը, Էդգար Բաբուրովը, Սերգեյ Զարափովը, Յանա Խաչատրյանը, Սուսաննա Նուրբեկյանը, Իզաբելա Մուրադյանը, Աննա Վարդանյանը, Իլոնա Թարխանովան եւ, իմիջիայլոց, երկու վրացուհիներ՝ Մարի Թեւդորաձեն եւ Դիանա Դեմետրաձեն, որոնք հայոց լեզուն հենց այստեղ էին սովորել։
Click to view attachment
Ուսման տեւողությունը՝ երկուս ու կես տարի։ Բայց արի ու տե’ս, ինչպիսի կադրեր ունեցանք։ Դե’, հաղթանդամ Սերգեյ Սաֆարյանին նոր չէ, որ բեմին ենք տեսնում։ Նա արդեն խաղացել է մեր թատրոնի ճանաչված դերասանների հետ, ստանձնել պատասխանատու դերեր ու բոլորն էլ հաջողությամբ պսակել։ Իսկ Յանան թերեւս թատրոնում է աչքը բացել, նա մեր թատրոնի դերասաններ՝ Ֆելիքս Խաչատրյանի եւ Նորա Օհանյանի դուստրն է։ Իսկ դե’, Հենրիխ Պետրոսյանին հանդիսատեսը մինչ այսօր որպես ձայնային հիանալի տվյալներով օժտված երիտասարդի էր ճանաչում, այդ օրը նա բացահայտվեց իբրեւ խոստումնալից դերասան նաեւ։ Անձամբ ինձ համար հայտնություն էին Սուսաննա Նուրբեկյանը, Գիորգի Կոշկելովը եւ Էդգար Բաբուրովը… Ներկայացման ավարտին, ուսանողները ստացան իրենց հասանելիք դիպլոմները, ինչն, ի դեպ, լիիրավ արտոնություն է տալիս դերասանի կարգավիճակով հանդես գալ պրոֆեսիոնալ բեմում, թե’ այստեղ, թե’ արտերկրում։
Անշուշտ, այդօրյա իրենց ներկայացման մեջ նրանք ցուցադրում էին իրենց բնատուր շնորհը, այսուհանդերձ, դա վերհանելու համար երիտասարդները հավերժ պարտական են իրենց ուսուցիչներին, այդ թվում՝ Վրաստանի ժողովրդական եւ Հայաստանի վաստակավոր արտիստուհի Սերիկ Շեկոյանին, դիպլոմային այս ներկայացման համար՝ Լեւոն Ուզունյանին, բոլոր մյուսներին, եւ, իհարկե, թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Արմեն Բայանդուրյանին։
- Ես ցավում եմ, որ բոլորին միասին ընդունել անկարող ենք,- ասաց Արմեն Բայանդուրյանը՝ սկսնակ դերասաններին բարի երթ մաղթող իր խոսքում,- որովհետեւ հաստիքային տեղերն են քիչ, թատերախումբն արդեն համալրված է։ Խմբի 47 անդամներին կմիանան եւս երեքը՝ Սերգեյ Սաֆարյանը, Յանա Խաչատրյանը եւ Գիորգի Կոշկելովը։ Գուցե շրջանավարտներից մեկը եւս ընդգրկվի, որոշումը կկայացնենք օրերս։ Ինչեւէ։ Դուք բոլորդ էլ, ձեզանից յուրաքանչյուրն էլ, արժանի է մեծ գնահատականի՝ այսօր ցուցաբերած վարպետության համար։ Շնորհակալություն ձեզ։ Ես համոզված եմ, որ ձեզ վառ ապագա է սպասվում, համոզված եմ նաեւ նրա մեջ, որ դառնալու եք ձեզ սնուցած թատրոնի հավատարիմ, հարազատ ու արվեստագետ հանդիսատեսը։
Click to view attachment
Ստուդիականներին իր օրհնությունը բերեց նաեւ ներկայացմանը ներկա Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Տ.Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանը, նրանց շնորհավորեցին Վրաստանի խորհրդարանի անդամ Վան Բայբուրթյանը, Վրաստանի հայերի միության նախագահ Հենրիխ Մուրադյանը, թատրոնի ավագ սերնդի ներկայացուցիչները, ովքեր ավանդույթի համաձայն, եւ որպես ապագա հաջողության գրավական նրանց դեմքերին մի կտոր գրիմ քսեցին։
Այս օրը ստուդիականները երեւի երկար կհիշեն, որովհետեւ հանդիսատեսի բուռն ու, փաստորեն իրենց արժեւորող առաջին ծափահարություններից, առաջնորդի օրհնությունից, շնորհավորանքներից բացի, նրանք նաեւ խորհրդանշող նվերների ու… մի-մի շիշ վրացական գինու արժանացան, որոնք անձամբ էր բերել Ազգային շարժման Իսանի-Սամգորիի շրջանի մեծամասնական պատգամավորի թեկնածու Գիորգի Գոգուաձեն։ Շնորհավորելով բոլոր 13-ին էլ նա ուրախություն հայտնեց, որ հայկական ստուդիայում երկու վրացուհի է տեսնում, որոնք այդքան վարպետորեն են հայերեն խոսում եւ այսուհետ, տիրապետելու են նաեւ հայկական բեմարվեստին։
Օրվա առիթը ներառող թատրոնը՝ թատրոնում մոտեցել էր իր ավարտին։ Ավարտ, որ նախադրյալ էր նոր սկզբի, որովհետեւ արդեն հունիս ամսին պիտի գան նորերը, որ նորից ստեղծեն թատրոն՝ թատրոնում։
… Իսկ լեփ-լեցուն դահլիճում դեռ ծափահարություններ ու բացականչություններ էին։ Դա հանդիսատեսն էր, որ նորից ու նորից տոնում էր իր վաղեմի ու հարազատ թատրոնի այս հաղթանակը եւս։

ԳԱՅԱՆԵ ԲՈՍՏԱՆՋՅԱՆ

Поздравляю Сергей!



Поздравляю Гиоргий!



Яночка... она родилась в театре... для театра. Click to view attachment







Oրինակելի վերաբերմունք... Մեծապատիվ շնորհակալություն Տ.Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանին:





ԳԱՅԱՆԵ ԲՈՍՏԱՆՋՅԱՆ
Click to view attachment

Click to view attachment

Режиссер-постановщик - Левон УЗУНЯН - Бравоооо
Художник-постановщик - Малхаз ИОБАШВИЛИ- Бравооо
Музыкальный оформитель - Валерий АМИРАГЯН-Бравооо




Меропия Давыдовна Мурзавецкая - Элеонора Оганян



Click to view attachment

Дорогая Элеонора Сергеевна, Мастерица классики и сцены...


Вукол Наумович Чугунов - Жираир Карапетян

Click to view attachment

Уважаемый Жираир...

Аполлон Викторович Мурзавецкий - Карен Казарян

Click to view attachment

Карен дружище - Мерзавецкий вооще... Здорово!


Евлампия Николаевна Купавина - Снежана Ягубова
Василий Иванович Беркутов - Феликс Хачатрян

Click to view attachment

Снежана
Феликс

Анфуса Тихоновна - Евгения Вартанян

Click to view attachment

Женя джан - Супер!

Глафира Алексеевна - Нано Погосян
Михаил Борисович Лыняев - Сергей Сафарян

Click to view attachment

Очаровательная Нана...

Click to view attachment

Сергей


Клавдий Горецкий - Артур Григорян

Click to view attachment

Артур молодец!

Павлин Савельич - Эдуард Мурадян
Соня - Софья Нерсесян

Click to view attachment


Софочка, еле узнала, красавица
Эдуард - яблоко от яблони, далеко не должен упасть...

Click to view attachment

А этот Мерзавецкий - просто прелесть...

Botlsho spasibo Tereza!!!!! ia pozdravlenia vashi peredam I Yane ,I Giorgiu.

Дорогая Тереза, большое спасибо!!!
Для актеров Ваши слова, это просто сладкая музыка, которой так мало в их жизни...
Я обязательно передам Ваше послание всем участникам спектакля.

Спасибо!

«Волки и овцы» на армянской сцене

Режиссер Левон Узунян поставил перед собой довольно сложную творческую задачу – воплотить на сцене Тбилисского армянского театра имени Петроса Адамяна «Волки и овцы» Александра Островского. И замечательно справился с ней!

Он бережно отнесся к этому произведению – перенес на сцену почти без купюр и без модного на сегодняшний день осовременивания классического материала, умно, тонко выстроил взаимоотношения между персонажами, яркими мазками выписал образы (вместе с актерами, конечно!), отчего они получились колоритными, выпуклыми и убедительными. В результате эффект был достигнут – пьеса прозвучала свежо и актуально. И не показалась длинной и скучной.

За перипетиями сюжета, диалогами, действиями героев этого спектакля наблюдаешь с неподдельным интересом, словно видишь «Волки и овцы» в первый раз (хотя помнятся замечательные постановки Малого театра)…

К этому, собственно, и стремился режиссер, увидев в коллизиях знаменитой пьесы нечто весьма узнаваемое, из дня нынешнего. Во все времена в человеческом обществе есть «волки» и «овцы», агрессивные, коварные хищники и их невинные жертвы.

Но, если воспользоваться названием другой пьесы Островского, на всякого мудреца довольно простоты, и вчерашний «волк» может завтра оказаться чьей-то жертвой. На этом принципе все и построено в нашем мире, в котором бал правят Беркутовы и Мурзавецкие. Многим хочется, условно говоря, иметь зубы и кусаться, чтобы оторвать кусок пожирнее и не быть «сожранным», но далеко не каждому удается избежать сей печальной участи… Эта мысль ясно прочитывается в финале постановки.

Художник Малхаз Иобашвили предложил скромную, но емкую сценографию, хорошие костюмы. Музыкальное оформление осуществил Валерий Амирагян. Русский романс, старинная русская песня приблизили к нам давно ушедшую эпоху, заставили окунуться в культурную атмосферу России того времени. А Левон Узунян предложил зрителям целый каскад любопытных режиссерских решений, трюков – чего стоят хотя бы яркие сцены с Аполлоном Мурзавецким или легкая, остроумная пластическая преамбула спектакля («а ля рус»!) с участием молодой пары!

В осуществлении этих задумок режиссеру помогли хорошие актеры: Элеонора Оганян интересна в образе жесткой, хитрой и в то же время трусливой, готовой спасовать перед первыми же трудностями помещицы Мурзавецкой, Карен Казарян создал образ верткого, недалекого пьянчужки Аполлона Мурзавецкого, Снежана Ягубова – нежной, неприспособленной к жизни Купавиной… Отмечу удачную пару – Нано Погосян в роли Глафиры и Сергея Сафаряна – Лыняева.

Они блистательно отыгрывают свою партию. Убедительны Феликс Хачатрян, представший в образе самоуверенного, выдержанного и дальновидного Беркутова, и Жираир Карапетян – хитроумный Чугунов. Заслуживают внимания работы Евгении Вартанян, Артура Григоряна, Эдуарда Мурадяна, Софьи Нерсесян.

Инна Безирганова

Спасибо всем за очень интересную тему.

У меня вопрос: какова посещаемость спектаклей в Театре, в среднем?

Ռուս դասական դրամատուրգ Ալեքսանդր Օստրովսկին մի առիթով ասել է, որ թատրոնը ոչ այլ ինչ է, քան բեմականացված կյանք։Այդ միտքն, ասես, նորից ճշմարտվեց, երբ Պ.Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոնում օրերս դիտվեց նույն Օստրովսկու «Գայլեր եւ ոչխարներ» պիեսը՝ ռեժիսոր Լեւոն Ուզունյանի բեմադրությամբ։
Երկու գործողության մեջ ամփոփված ներկայացումը, շնորհիվ ռեժիսորական նուրբ հնարամտության, ուղեկցվեց կիսամութի մեջ հաջորդվող արարներով, որոնք հանդիսատեսի համար զարմանալիորեն աննկատելի ընթանալով, միեւնույն ժամանակ համակցում էին գործողությունները։ Եվ ակնհայտորեն նկատելի էր նաեւ ա’յն, որ շուրջ երկու ժամ տեւող բեմադրությունը դիտվեց լռին խորհրդածությամբ։ Իր ստացած գեղարվեստական հաճույքի դիմաց, հանդիսատեսը, դրամատուրգի ու նրա թարգմանիչ ռեժիսորի «ստիպումով» արձագաքեց առավելապես ներքին հուզմունքով։
Ի՞նչ էր կատարվում բեմին, ի՞նչն էր հուզել նրան։
Հանդիսատեսի առջեւ սեփականատիրական աշխարհն է՝ փողը եւ, հանուն նրա, պայքարը։ Իր հերոսներին թատերագիրը գայլեր է անվանում… Նրանց կյանքի նպատակը, անկախ նրանից, հարուստ են, թե չունեւոր, չինովնիկ են, թե աղախին, մեկն է՝ հոշոտել-ոչնչացնել նպատակին հասնելու ճանապարհին հայտնված խոչընդոտները։
Բեմադրողն ու դերասանական ողջ խումբը, ընդհանուր առմամբ, ճիշտ են հնչեցնում թատերագրին։ Հավատարիմ մնալով ռեժիսորական իր դիտակետին՝ Ուզունյանը, ինչպես նախորդ՝ «Փախիր կնոջիցդ», ներկայացման մեջ, այստեղ եւս ջնջել է հերոսներին բեւեռացնող՝ դրական-բացասականի սահմանագիծը։ Ըստ ռեժիսորի, մարդը երբեմն ստիպված է չարն ու վատը լինել՝ ի բնե չլինելով չար ու վատ։ Այս հայեցակետն իր դրսեւորումներն է ունեցել բեմադրական ողջ աշխատանքում։ Շնորհիվ ինչի եւ ներկայացման դերասանական կերպարանավորումների մեջ հանդիսատեսը կարողանում է տեսնել կենդանի, մարդկային խառնվածքներ…
Ահա իր էությամբ «պողպատյա տիկին» Մուրզավեցկայան, որին հաջողությամբ վերամարմնավորում է դերասանուհի Էլեոնորա Օհանյանը։ Էությամբ մի փոքրիկ բռնապետություն, որ նույնիսկ փորձում է տնօրինել մարդկային ճակատագրեր, այս դեպքում՝ երիտասարդ Պավլինի ճակատագիրը։ Տիրական է ո’չ միայն դերասանուհու պահվածքը, նայվածքը, ձայնը, շարժուձեւը… Հանդիսատեսի վրա թողած հոգեբանական ներգործությունը «գործում» է նաեւ հերոսուհու բացակայությամբ,- դե’, իհարկե, չինովնիկ Չուգունովը եւ մյուսները չպետք է համարձակվեն նստել այն աթոռին, որին սովորաբար, տեսել են նրա’ն նստած։
Ահա Վրաստանի վաստակավոր արտիստ Ժիրայր Կարապետյանի Չուգունովը։ «Զոհին» հեռվից արդեն ճանաչող եւ ըստ այդմ էլ հոգեբանական համապատասխան մոտեցումով նրան իր ցանցը գցող չինովնիկը, որն ունի իր հերոսի համար բնութագրական կորացած քայլվածք, համոզել-վստահեցնելու սահուն ժեստեր ու ձայնախաղ։
Ֆելիքս Խաչատրյանի Բերկուտովն իր ուժը գիտակցող «գայլն» է. դերասանն իր կերպարանավորմամբ կարողացել է լուծել հերոսին բնութագրող պահանջները, տալ այս խառնվածքի մարդկային նկարագիրը. սա այն տիպն է, որին ուզում, բայց չես կարողանում համակրել։ Բերկուտովն էլ, իրեն հերթին,- ճիշտ է, ո’չ կեղծ մուրհակների, այլ փողի միջոցով, մաքրում է դեպի ցանկալի՝ հարուստ հարսնացուն տանող ճանապարհը…
Իսկ այդ հարուստ հարսնացուն՝ երիտասարդ, գեղեցկատես այրի Կուպավինան, որ դարձել է տիկին Մուրզավեցկայայի զոհը, իր առաջին՝ աղջկական ամուսնությունը 70 տարեկան մեծահարուստի հետ վավերացնելիս, իհարկե, առաջնորդվել է նորից փողի, հարստության տիրանալու նպատակով։ Համոզիչ է կերտել իր այս հերոսուհուն դերասանուհի Սնեժանա Յաղուբյանը։
Հանդիսատեսը հավատում է դերասանուհի Նանո Պողոսյանի Գլաֆիրային։ Նրան դիտելիս՝ հիշում ես հայտնի ճշմարտությունը, որ նվաճելն էլ արվեստ է. ինչպես համոզիչ է նա վերափոխում երդվյալ ամուրի Լինյաեւին՝ դարձնելով իրեն նրա կինը եւ ապա, դառնալուց հետո, ինչպես համոզիչ հանդես գալիս իր իսկական՝ իշխող էությամբ։
Առինքնող է Գլաֆիրայի թակարդն ընկած, երիտասարդ չինովնիկ Լինյաեւի կերպարը, որին հիանալի մարմնավորում է դերասան Սերգեյ Սաֆարյանը։
Ոչ գլխավոր, բայց տպավորիչ կերպար է ներկայացրել պիեսում Կարեն Ղազարյանը։ Նրա Ապոլլոնը հարբեցող, գաղափարազուրկ մի երիտասարդ է։ Ժամանակին, հարուստ ծնողներից հիանալի դաստիարակություն ստացած մեկը, որ կարծես թե պիտի տարբերվի շրջապատից, որից օտարացած է, սակայն, նա էլ ունի հոշոտման իր մեթոդները. հիշենք, թե ինչպես է յուրացնում Կուպավինայի ոսկյա բրոշկան, որ գտնում է նրա տանը, եւ որը հետո հայտնվում է աղախնի ձեռքում, ըստ ամենայնի՝ տրված աղախնին մի բաժակ օղու դիմաց։ Այս կերպարը ներկայանում է հոգեբանական «բացումներով». ձեռքից գնացած, անսիրտ-անհոգի թվացող հարբեցողը, մարդկանցից երես թեքելով, իրեն «բարեկամ» է ընտրել շանը, որի մահը տառապանք է բերում նրան եւ ակամա հանդիսատեսի հոգում բարձրացնում՝ իսկ ինչո՞ւ է այս նրբազգաց երիտասարդը բարոյապես ընկել, խնդրահարույց հարցը։
Երկրորդական դերերում հանդես եկող, մորաքույր Անֆուսա-Եվգենյա Վարդանյանը, աղախիններ Պավլին-Էդուարդ Մուրադյանը, Սոնյա-Սոֆյա Ներսեսովան, արհեստավոր Գորեցկի-Արթուր Գրիգորյանն իրենց «փոքրիկ» դերերը մարմնավորեցին ճի’շտ ու տպավորի’չ։ Այնպե’ս որ, իրենց խաղաբաժնի սուղ հնարավորություններում նույնիսկ, կարողացան ներկայացնել կյանքին հարմարվող եւ իրենց հնարավորության սահմաններում իրենցից թույլերին հոշոտող«փոքր» գայլերին։
Պետք է առանձին հաճույքով նշել ներկայացման նկարչական ձեւավորման, հագուստների՝ պիեսի բովանդակությանը համահունչ լուծման ու նրա երաժշտական ձեւավորման մասին։ Առաջինը իրականացրել է Մալխազ Իոբաշվիլին, երկրորդը՝ Վալերի Ամիրաղյանը։ Երաժշտական ձեւավորողը կատարել է իր դժվարին պարտավորությունը. նրա նրբանկատ լուծումով՝ նույն ռոմանսը ներկայացման մեջ հնչում է ե’ւ սկզբում, ե’ւ ավարտին։ Առաջինը երգում է հասուն մեներգչուհին, երկրորդը՝ երիտասարդ աղջիկը։ Աղջկական լույս թախիծն է ծորում նրա երգից՝ պարուրելով հանդիսասրահը մշտապես սպասվող երջանկության ապրեցնող հույսով։
Հանդիսատեսից ստացած կարծիքների մեջ ասվեցին նաեւ նման բառեր, որով, ի դեպ, կցանկանայինք ավարտել մեր խոսքը. «Գիտեք, ես չգիտեմ, թե երբ է գրել Օստրովսկին այս պիեսը, բայց որ նրանում տեսա այսօր ինձ ծանոթ մարդկանց, փաստ է։ Ու կարծես նաեւ հասկացա մինչ այս շատ անգամներ լսած, բայց, ըստ ամենայնի, չհակացած այն ճշմարտությունը, որ կյանքը պայքար է… ու կյանքում կան նաեւ ազնիվ գայլեր, որոնց զենքը ճշմարտությունն է։ Իմաստուն եմ գտնում այդ խրատը, թեպետ նրանում կա տխուր մի բան» (Արկադի Գրիգորյան, տնտեսագետ)։

Спасибо Вам, что Вы с нами!

На премьерные спектакли посещаемость максимальная (три-четыре аншлага), а на обычные, репертуарные спектакли, театр собирает около половины зала (зал на 500 мест).

17 мая 2008 года


18 мая 2008 года


31 мая 2008 года

Здравствуйте уважаемые Figaro и Hambarcum.
Посмотрела Видеофрагменты спектакля "Полоумный Журден".
Там, во время поклона, режиссер спектакля Левон Акопович Узунян, выносит на сцену столик с покрывалом… дальше, ролик заканчивается…
Я разумеется заинтригована и буду благодарна, если расскажете, что это за столик – загадочный такой?
Click to view attachment

О, это волшебный столик!
На этом столике лежали дипломы об окончании актерской студии, которые в дальнейшем, художественный руководитель театра Армен Баяндурян вручил выпускникам студии.

Ну, да... столик... это действительно так...

Уверенна, что сам Армен Сергеевич Баяндурян и весь коллектив театра напутствовали юных актеров счастливого плаванья по реке сценической жизни, заветом много и неустанно работать. Судья по счастливым лицам выпускников эти одобряющие напутствия