Jump to content

Grig-Arian

Forumjan
  • Content Count

    8
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About Grig-Arian

  • Rank
    Նորեկ Newcomer Новичок
  • Birthday 04/01/1960

Previous Fields

  • Languages
    Հայերեն, ռուսերեն, վրացերեն...

Contact Methods

  • Website URL
    http://grig-arian.com/
  1. *** 2 հունիսի Madrid Տխուր է,- գրում էր բանաստեղծ ընկերս,-Տխուր, որ կարողանում ես երբեմն, գուցեև հաճախ, ինքդ քեզ համոզել, ներգործել ինքնատիրապետման վրա, ընկալել երևույթներն ու պահանջները գույների, որոնք մխրճված են հոգուդ մեջ, ենթագիտակցությանդ մեջ՝ անբասիր, ինչպես թելադրում է ինտելեկտ, կրթվածություն հասկացությունը, ավելի տխուր, երբ ներքին զգացողությունդ, ենթագիտակցությանդ, դատողությանդ հակառակ, ինտելեկտիդ հակառակ, արյանդ շրջանառության մեջ այլ գնդիկներ է խաղացնում, բանականությունդ դառնում թղթե դիմակ, էությանդ մեջ թափանցող սուր ցավը ծակում ուղեղդ ռացիոնալի, իռացիոնալի անհամատեղությո
  2. *** 27 սեպտեմբերի Paris Երեք շաբաթից ավել է ինչ Փարիզում եմ՝ Սորբոնում,-գրում էր երբեմնի ոասնողուհիս,- ուրախությունս անսահման, տրամադրությունս նախանձելի, որ հաջողվեց գտնել ձեզ: Երեք տարուց ավել ոչ մի լուր ձեզանից: Նույնիսկ հայտնի չէր թե որտեղ եք, որ երկրում: Խոստացած գիրքն ավարտեցիք թե ոչ: Սորբոնում ուսումնասիրում եմ արևելյան միստիկ, կրոնական փիլիսոփայության ազդեցությունը արևմտյան արվեստի՝ մասնավորապես թատրոն, գրականություն վրա, խորացնում այն, ինչի հիմքը իմ մեջ գցել էք դուք: Իրեն: 10 հոկտեմբերի Paris Չեք պատկերացնում, որքան հաճելի, տեղին էր ձեզան
  3. *** Անկողնագամ նկարիչ ընկերոջս այցելումն, ասես վերջակետ դրեց անտանելի, ինքնասպանիչ, մտահյուսվացքների շարանով երկնած տառապանքներիս: Ոչ մի ցավ: Թրթիռ: Հիշողություն: Հոգեխռովում: -Կարծեմ վերջ,-սուր ցավից տնքաց նկարիչ ընկերս: -Անկում մտքից, որ զավակներդ մնացին օվկիանոսից դենը, խուլ անտառում, մորմոնական առօրյայում: -Ոչ: Նկարելիս տույն ցավն անընդմեջ: -Պատճառը: -Պատճառն անհայտ Նյու-Յորքում և նույն անհայտությունն այստեղ: -Գուցե...,- բառադարանում, մխիթարական խոսքի բացակայության անհույզ արձանագրում: -Չգիտեմ: Ճապոնացիների ֆիլմից հետո, կարծես հավատացի, որ իրոք, գետնախորշերից ծնվ
  4. Շնորհակալություն բարի մաղթանքների համար ԹԵՐԵԶԱ! Ինձ համար նույնպես անսպասելի էր քեզ այստեղ գտնելը: Շատ ուրախ եմ: Ճշմարիտն ասած, «Վտարանդիներ»-ի շարունակությունը այստեղ տեղադրելու ցանկությունը, իսպառ լքել էր ինձ, ոչ մեկին չհետաքրքրելու հանգամանքներից դրդված, բայց պարզվում է, որ այդպես չէ... Ուստի տե՛ս շարունակությունը: Հ.Գ. Չգիտես որտեղից, բայց զգում էի, որ ինձ իմացողները, հենց այս պարբերությունն էին նշելու. «Ոչ մի հոնորար չի գայթակղեցնի նկարահանվել ռուսական տխմար սերիալներում, որոշ տգետ, մեծամիտ, դատարկ, ազգանվեր գործունյաների նման՝ բազարում ձմերուկ վաճառողի դեր ստանալ ու հպարտանալ ցանկ
  5. Էդուարդ Գրիգորյան - Վտարանդիներ
  6. *** -Տուն կգնամ,- փողոցում, չոր նստարանին նստած հառաչեցի ես: -Ուր,- չհասկացավ դիմացս նստած աղջիկը,- Ուր կգնաս,-չհասկացավ նա: -Տուն: -Տուն... իսկ որն է քո տունը,-քամահրեց նա: Որն է իմ տունը... -Ինձ հարկավոր է աշխատել,- ասացի դիմացս նստած աղջկան: -Ինձ հարկավոր է աշխատել, կամ հեռանալ,- կրկնեցի ես: Հեռանալ... Չաշխատել արդեն հեռանալ է... Աշխատել ուրեմն տանն ես: -Աշխատել նշանակում է լինել տանը,- գոռացի ես: Լինել տանը... Ազատ վախից: Ազատ խանդից: Նախանձից: Կախվածությունից: Կրոնից: Դավան
  7. ՎՏԱՐԱՆԴԻՆԵՐ Հոսանքը ծնված հեռու լեռներում, անցնելով տարբեր տարածքներ և արգելքներ, վերջապես հասավ ավազներին անապատի: Փորձեց հոսանքը և անապատը կտրել: Սակայն ավազներով վազելիս հայտնաբերեց, որ ջրերը նրա անհետացան: Նույն պահին անապատից եկող խորհրդավոր ձայնը շշնջաց... Քամին կարողանում է կտրել անապատը, Նույնը կարող է և հոսանքը. Շարժվելով սովորական ճանապարհով, չես անցնի երբեք՝ կանհետանաս կամ կճահճանաս... ԻՄԱՍՏՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՎԱԶՆԵՐԻ (սուֆիական այլաբանություն) ՈՎ ԷԼ ԼԻՆԵՍ (էկզիստենցիալական իրականություն) Ով էլ լինես, թո'ղ տունդ, սենյակդ հարազատ:
  8. Բանաստեղծ...Հոգեկան ծանր ցավեր ու տանջանքներ վերապրող մի դժբախտ, որի ողբն ու հառաչանքները փոխակերպվում են հրաշալի երաժշտության: Նրա բախտը նման է մարդկանց բախտին, որոնց ողջակիզում էին դանդաղ կրակին՝ Ֆալարիսի պղնձե ցուլի մեջ. Զոհերի ողբը չէր կարող հուզել բռնապետին, քանզի նրանց հառաչանքները քաղցր երաժշտությամբ էին հնչում նրա ականջին: Եվ մարդիկ խմբված բանաստեղծի շուրջ, կրկնում են «Երգիր, էլի երգիր », այլ կերպ ասած,- թող քո հոգին բզկտվի ցավերից, միայն թե, հոգուդ հառաչանքը դեռևս հուզի, շոյի մեզ իր չքնաղ հարմոնիայով: Էդուարդ Գրիգորյան Վտարանդիներ Մոսկվա 2003-200
×
×
  • Create New...