Jump to content

Aram_D

Forumjan
  • Content Count

    253
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About Aram_D

  • Rank
    Հարյուրապետ Harjurapet Сотник
  • Birthday 02/16/1956

Previous Fields

  • Languages
    armenian
  • Age range
    46-55

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    Yerevan
  1. Ես սկզբունքորեն համաձայն եմ Ձեզ հետ, իսկ ինչ վերաբերվում է պայքարին, կարող եմ ասել, որ Հայաստանում ապրելն արդեն իսկ պայքար է, մեր ամենօրյա խնդիրները արդեն մեծ հոգս են: Խնդրում եմ ներողամիտ լինել, որ չենք օժանդակում ձեզ ձեր գործերում, սակայն մենք էլ ուրախ չեն, դեռ ավելին, տխուր ենք, որ մեր հայրենակիցները Հայաստանից վատ տպավորությամբ են վերադառնում:
  2. Չեմ կարծում, որ տեր Ասողիկը կարող է լուծել այս խնդիրը, այստեղ ավելի լուրջ միջամտություն է պետք: Դուք երեւի Հայասանում չեք բնակվում, այդ պատճառով էլ Ձեզ համար զարմանալի է, բայց մենք ամեն ինչին՝ արդեն վաղուց սովորել ենք: Ես ինքս էլ ոչ մի անգամ չեմ տեսել եւ չեմ էլ մղվում տեսնել, քանի որ գիտեմ ինչ է սպասվում: Մենք գիտենք, որ կան բաներ, որ մեր համար չեն, դրա հետ մենք ամեն օր առնչվում ենք: Եւ չեմ էլ փորձում ծանոթի միջոցով այդ հարցերը լուծել, քանի որ հետեւյալ կերպ եմ խորհում. «Ինչ արգելված է ժողովրդին, արգելված է եւ ինձ, ինչ կարելի է այս աշխարհի հզորներին, վնասակար է ինձ»: Մաղթում եմ հաջոցություն
  3. Աստված օգնական հայր սուրբ: Շատ լավ: Մեկ անգամ եւս կպատասխանեմ, եւ եթե համաձայնության չգանք, կարծում եմ կարելի է թեման փակել, համենայն դեպս ինձ համար: 1. Համաձայն Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու կանոնի մենք չենք կարող հաղորդակցվել այլադավանների հետ, այդ թվում նաեւ քաղկեդոնականների, քանի որ վերջիններս ծպտյալ նեստորականներ են: 2. Եթե պատարագի ժամին թշնամական տրամադրությամբ տոգորված մեկը, թող լինի «ուղղեփառ» հույն, փորձի խանգարել մեր պատարագը, ես որպես դպիր, պարտավոր եմ դուրս հրավիրել խանգարողին: Դա պետք է լինի իմ առաջնահերթ գործը: Եթե որեւէ մեկը կփորձի հարվածել քահանային, ապա ես անմիջա
  4. Մենք գիտենք, թե ինչպես պետք է մեզ պահենք թատրոնում, կարեւոր ընդունելությունների ժամանակ, հանդիսավոր պահին, սակայն Եկեղեցում մեզ պահել չգիտենք, չնայած որ Եկեղեցին ավելի կարեւոր է քան վերը նշվածները, մանավանդ Աստվածպաշտույթան ժամին: Հարսանիքի օրինակը այդ պատճառով բերեցի, որ համեմատույթան մեջ զգանք կատարվածը: Սրբավայրերում պահապան հրեշտակներ կան, նրանք այնտեղ են այն պահից, երբ Տիրոջ Մարմիը դրվեց գերեզման, եւ մինչեւ այսօր չեն հեռանում: Նրանք են իրական պահապանները: Պատկերացրեք, թե ինչ կպատահեր, եթե հանկարծ հրեշտակներից մեկը եւս անցներ ձեռնամարտի, թե կարծում եք, որ նրանց ուժը բավարար չէ մեզ զսպելո
  5. Ինչո՞ւ ենք մենք անընդհատ թուրքերի հարձակման հետ կապում մեր պատուհասները: Այո՛, մենք կորցրել ենք մեր հայրենիքի 90 տոկոսը, սակայն ով է ասում, որ չպետք է եղածը պահպանենք եւ կորցրածը ետ բերենք: Ես դա չե՛մ ասում: Ինչպես Աստծուց հրաման ենք ստացել՝ մեր ճակատի քրտինքով մեր հացը վաստակել, այնպես էլ պարտավոր ենք Աստծու կողմից մեզ վստահվածը պահպանել. մեր ընտանիքը, հայրենիքը, սրբավայրերը, ժառանգույթունը եւ այլն: Մենք բոլորս էլ Աստծուն ենք պատկանում, եւ Տերը մեր մտերիմներին եւ մեզ՝ ավելի է սիրում քան մենք ինքներս: Այնպես որ, երբ աղոթքով դիմում ենք Աստծուն, խնդրանքը այն է լինում, որ Տերը պահի ու պահպանի Իր
  6. Ահա՛, հայերեն բնագիրը: Չեմ կարծում, որ այս ամենը կարդալով կարելի է եզրակացնել, որ սուրբ Գրիգորը մարդկային արյուն է թափել քրիստոնեությունը տարածելու համար: Նա կռվել է մարդկության թշնամի՝ դեւերի գնդերի դեմ եւ տապալել նրանց պղծավայրերը: Եթե ուշադիր լինեք, ապա կնկատեք, որ սուրբ Գրիգորը՝ Սուրբ Խաչի զորությամբ էր տապալում բագինները, մի բան, որ զորքը չէր կարողանում անել (811 - 813): Հայաստանում ամենուր դեւերը իրենց պաշտամունքն էին հաստատել եւ մարդկանց ծառայեցնում էին չարին: Նրանք մարդկանց երեւում են զանազան կերպարանքներով, ինչպես նաեւ՝ մարդկային, գերում էին մարդկանց մտքերը, մտածել, խ
  7. Որ նոր հարցեր են ծագել, դրանում իրավացի եք, բոլորս էլ հարցեր ունենք, իսկ մնացյալը Նախախնամության գործն է:
  8. Խնդրեմ վկայակոչեք. Ե՞րբ եւ որտե՞ղ են հայ քրիստոնյաները կոտորել հեթանոս հայերին:
  9. Աստված օգնական, հայր սուրբ: Այո՛, ես եմ գրել, եւ իմ ոչ մի խոսքերից էլ չեմ հրաժարվում: Ես ոչ մի բարձունքներում էլ չեմ գտնվում, սակայն այնտեղ որտեղ գտնվում եմ, այնտեղից էլ երեւում է, որ այն ճանապարհը, որով ընթանում ենք, մեզ փակուղի է մտցրել: Մի քանի բարձրաստիճան անձիք, իրենց տեղը պահպանելու համար, հրահրում են այս ամենը, որպեսզի իրենց անփոխարինելի լինելը հաստատվի: Ի՞նչ է նշանակում հակահունական այն պրոպագանդան, որ առկա է այստեղ: Թուրքերը դրա համար մեզանից շատ գոհ են: Եւ պետք չէ եղբայների մեջ հարտեւող այս անպտուղ ու կործանարար վեճը դնել նույն հարթության վրա, ինչ որ մենք ունենք մեր իրական թ
  10. Ես էլ եմ ուրախ: Հույների հարցում անթույլատրելի են՝ նշված ընտանի կենդանիներին հատուկ որակավորումները: Հույները քրիստոնյա են, իսկ «խոզեր» եւ «շներ» որակավորումները Ավետարանը տալիս է դրսինների համար: Ավետարանում քանանացի կինը իրեն շուն է հայտարարում (Մատթ. ԺԵ 22), նկատի ունենալով այն հոգեւոր շնությունը որ տիրապետող է իրենց կրոնում, այսինքն՝ դեւերի հետ հաղորդակցությունը: Հույներին առաջնորդում է իրենց հատուկ հպարտությունը, որը թշնամու նման գերել է նրանց: Նրանք չեն կարողանում հաշտվել այն մտքի հետ, որ կորցրել են իրենց կայսրույթունը եւ այսօր ետիններիս հետ, ըստ իրենց, պետք է հաշվի նստեն: Բոլոր ն
  11. Կարդացեք խնդրում եմ Հոբի գիրքը, այնտեղ կա Ձեր հարցի պատասխանը:
  12. Պատկերացրեք՝ Ձեր հարսանիքին՝ երկու հոգի սկսում են մեկմեկու խփել եւ բոլորի տրամադրությունը փչացնել. ընդ որում՝ նրանցից մեկը մեղավոր չէ: Դուք ի՞նչ կանեք:
  13. Հոգեւորականների գործը հոտի հետ լինելն է: Իսկ դուք այնպես էք ասում, կարծես դրանք եզակի բացառություններ են: Դրա համար էլ ասում եմ պրոպագանդա: Ինչո՞ւ միայն Ձեր կողմից նշված դեպքերում. 2008 -ի միտինգներին՝ Ազատության հրապարակում բազում հոգեւորականներ կային: Ես պիտակներ չեմ կպցնում: Կարող է՞ք որեւէ պատմիչի վկայակոչել՝ հաստատելու համար Ձեր թեզը, բացի սովետական շրջանի գրականությունից:
  14. Կներեք, բայց ես անկեղծ զարմանում են աղոթքի վերաբերյալ Ձեր պատկերացումների համար: Ձեր կարծիքով աղոթքը դա մի աննպատակ զբաղմունք է, եւ աղոթողներն էլ թուլամորթ վախկոտներ են, եւ ըստ Ձեզ, նեղության մեջ ընկնելիս ոչ թէ պետք է աղոթել, այլ բռունցքներին ապավինել: Զինվորներից մեկն ինձ խոստովանեց, որ հրետանային գնդակոծության ամբողջ ընթացքում, ինքը մի փոսի մեջ կուչ եկած Աստված է կանչել: Ըստ Ձեզ, ի՞նչ պետք է աներ, իր ձեռքի «կալաշով» հակահարված տար: Իսկ Խորենացու եւ Եղիշեի ո՞ր գործերին եք ծանոթ: Որտե՞ղ ենք նրանք մարդկային ուժը փառաբանում, եւ աղոթքի զորությունը նսեմացնում:
  15. Մատների արանքով չեմ կարող նայել: Սրբավայրերը ինչ որ մի ազգինը չեն, այլ Ընդհանրական Եկեղեցուն, այսինքն՝ բոլոր նրանց, ովքեր հավատում են Ավետարանին: Մեզ վստահվել է դրանց պահպանության գործը:
×
×
  • Create New...