Jump to content

gayan-ori

Forumjan
  • Content Count

    16
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About gayan-ori

  • Rank
    Նորեկ Newcomer Новичок
  1. ՀԱՃՈՅԱԽՈՍԸ ԵՎ ՆՐԱ ՎԿԱՆ -1- Հոպոպն աղավնուն Հյուր տարավ իր տուն, Հյուր տարավ ու մեծ Ճաշկերույթ տվեց. Առաջին կենաց Բաժակի վրա Ողջունեց սրտանց Գալուստը նրա: -Բարով եք եկել, հարգարժան ընկեր, Ձեր ազնիվ վարքը, ձեր խաղաղ բարքը Օրինակ է միշտ ամեն հոպոպի, Ահա թե ինչու, չկա մի թռչուն, Որ զգա մեր պես ձեր սիրտն ու հոգին: Թող հանդիպումը, այս կերուխումը Երկու հավքերիս դաշինքը կոփի... -2- Այսպես հոպոպը գլուխ էր տանում, Իսկ բնի հոտը մարդ էր սպանում: Աղավնին անխոս ուզեց դուրս թռչել, Դաշտ ու անտառի մաքուր օդ շնչել, Հոպոպն այդ զգաց ու տվեց մի հարց. - Ափսո՜ս, մե
  2. Ես ներողություն եմ խնդրում ընթերցողներից՝ այս հատվածում թույլ տրված վրիպակների համար, այն է. կապեց մեջին, պետք է լինի՝ կապեց մեջքին Մարությա սար. պետք է լինի՝ Մարութա սար http://artashesyavryan.blogspot.com/ http://artashesyavriyan.blogspot.com/
  3. Բարև Ձեզ հարգելի մոդերատոր, ցանկալի կլիներ, որ օտար լեզվով գրառումները տրվեին թարգմանաբար՝ հայերեն տարբերակի հետ միասին, եթե դրանք ստեղծագործություններ կամ դրանցից հատվածներ չեն: Այստեղ ես տեսնում եմ անգլերեն գրառումներ, որոնց բովանդակությունը ինձ անհասանելի է, քանի որ օտար լեզվին բավականաչափ չեմ տիրապետում... Կարծում եմ, դա կարելի է մտցնել կանոնակարգի մեջ...առավել ևս որ այս ֆորումները հայերի համար են , որոնց մայրենի լեզուն հայերենն է:
  4. -3- Դեղձուն- ծամը, թեև սգվոր, Սևը պահեց, հագավ նոր շոր, Բերեց Քուռկիկ հրեղեն ձին, Դրեց վրա թամբ սադափին, Կապեց նախշուն, արծաթ գոտին, Կապեց մեջին Թուր Կեծակին, Առավ գուրզը Սանասարի, Աղոթք ասաց՝ լուսն ի բարին, Քշեց իր ձին, անցավ սար- ձոր՝ Աչք ածելու Սասնա բոլոր: Գնա՜ց, գնա՜ց մեկ էլ ճամփին, Արև օրվա շոգ ու տապին, Պահ մի զգաց ջրի ծարավ: Մտավ ձորակն ու կանգ առավ՝ Էն զորավոր, Էն գլգլան Կաթնաղբյուրի ակի վրա, Իջավ ձիուց, կուշտ-կուշտ խմեց, Ծառի հովում պառկեց քնեց: Եվ քնի մեջ երազ տեսավ, Որ թխպած է Մարութ
  5. -2- Նստել են ջոջանց իրիկնահացի, Խոսում են տաք- տաք, խոսում մտացիր, Թե ում հույս դնեն , ոնց կառավարեն, Որ կրակի մեջ նորից չվառվեն: Քեռի Թորոսն էլ նստել է մթնած, Անխոս, անհամբեր լսում է նրանց: -Դու ես , Վերգո ջան, ախպերը մեր մեծ, Ասաց Օհանը, ծնկերը շփեց,- Մեր հերը գնաց, դու ես մեծը տան, Դու գլխավորի ամեն գործ ու բան: Անգլուխ՝ օջախն ու երկիրն՝ անտեր, Քամի կբռնե, հիմեն կքանդե: Վերգոն վախեցած գլուխն օրորեց. -Չէ, Օհան,- ասավ,- երեկ փորձ արի Վեր առնել գուրզը հայր Սանասարի, Ճողվա-խճողվա ծանրության զոռից, Առքս վախեցավ
  6. «ՍԱՍՆԱ ԴՅՈՒՑԱԶՈՒՆՔ» Հատվածներ պոեմից Հատվածներ «Առյուծաձև Մհեր» ենթապոեմից մաս առաջին -1- Լուրը Մսրա երկիր հասավ, Որ էլ չկա քաջ Սանասար. Մսրա տերեր՝ անկուշտ դևեր, Զորք շարժեցին Սասունն ի վեր, Մորեխի պես շուրջը կալան, Քաղաքն արին առ ու թալան, Պայման դրին ուժով ահի, Որ հարկ տի տան Մսրա գահին. - Տարին քառսուն անծին երինջ, 'Քառսուն գութան, խոփ ու ձևիչ, Տարին քառսուն ոչխար ու այծ, Տարին քառսուն կով նոր ծնած, Տարին քառսուն շարմաղ աղջիկ (Կեսը՝ երկար, կեսը՝ կարճիկ), Քառսուն կնիկ խորոտ ու խաս,
  7. Հասկանալի է...Շնորհակալություն, Արմեն ...Համենայն դեպս ազատ ժամանակ ունենալու դեպքում, համեմատեք... շատ հետաքրքիր է , թե թարգմանիչը որքանով է հարազատ մնացել բնագրին:
  8. Արմեն, ես բավականաչափ ազատ չեմ տիրապետում անգլերենին.Խնդրում եմ կիսել Ձեր տպավորությունները թարգմանության վերաբերյալ.կարելի՞ է դրանք համարել հաջողված:
  9. THE SONG OF THE KNIGHT. THE sun is up, the hour has come for starting, O my steed! A moment wait till I pass my foot through thy stirrup glittering clear. I read my Aim in thy shining eyes, that know and understand. Oh, joy of joys! Oh, blest be thou, my steed, my steed so dear! My body still is firm and light with the joy and spring of youth, And on thy saddle I shall perch like an eagle, proud and free. The golden oats that I gave to thee in plenty, O my steed! Have made mad life through thy form flame up; how fleet thy course will be! Galloping thou wilt fly
  10. THE SONG OF THE KNIGHT. THE sun is up, the hour has come for starting, O my steed! A moment wait till I pass my foot through thy stirrup glittering clear. I read my Aim in thy shining eyes, that know and understand. Oh, joy of joys! Oh, blest be thou, my steed, my steed so dear! My body still is firm and light with the joy and spring of youth, And on thy saddle I shall perch like an eagle, proud and free. The golden oats that I gave to thee in plenty, O my steed! Have made mad life through thy form flame up; how fleet thy course will be! Galloping thou wilt fly
  11. MY TEARS. I WAS alone with my pure-winged dream in the valleys my sires had trod; My steps were light as the fair gazelle's, and my heart with joy was thrilled; I ran, all drunk with the deep blue sky, with the light of the glorious days; Mine eyes were filled with gold and hopes, my soul with the gods was filled. Basket on basket, the Summer rich presented her fruit to me From my garden's trees—each kind of fruit that to our clime belongs; And then from a willow's body slim, melodious, beautiful, A branch for my magic flute I cut in silence, to make my songs. I sang
  12. ՋՈՐԻՆ (առակ) Թեև նա ուներ իշային ծագում, Շուտ ընտելացավ ձիերի բարքին, Ախոռ գրավեց առաջին շարքում, Դարձավ տնօրեն մի երամակի: Սանձեր ունեին ձիերը բոլոր, Ջորին էր ազատ թոկ ու սանձերից, Թե տուժած մի ձի նայում էր խոլոր, Կանգնում ախոռին, զրկում էր կերից: Ձիերը ցասկոտ վրնջում էին, Գետինը ոտքով անհանգիստ փորում, Բայց քացի տալու շնորհք չունեին, Դա հատուկ էր լոկ խառնածին ջորուն:
  13. ԱՐՏԱՇԵՍ ՅԱՎՐՅԱՆ http://artashesyavryan.blogspot.com/ http://artashesyavriyan.blogspot.com/
  14. ՈՉԽԱՐԸ (առակ) Գայլն աչքը գցեց ոչխարի աչքին, Իր պոչով զարկեց նրա դմակին, Բռնեց ձոր տանող նեղ արահետը, Ոչխարն էլ՝ հետը: Նա զոհին տարավ, մութ ծմակ հանեց, Սուր ժանիքներով բուկը աքցանեց: Երբ վերջին շնչում ոչխարն էր հևում, Տերը երևաց գլխավերևում. –Գիտուն տիրոջից խրատ չես առնում, Որ գել գազանի բաժին ես դառնում: Ոչխարն անտարբեր նայեց ու տնքաց. –Է՜,այն օրից է իմ բախտը ծռվել, Որ իմ խեղճ մորից ոչխար եմ ծնվել, Ինձ համար մեկ է, թե ով է սոված, Նա ինձ հում կուտի,իսկ դու՝խորոված:
  15. Հատվածներ «Սասնա Դյուցազունք»պոեմից Մաս4.«Սասնա Մհեր» -1- Աստված կամեցավ,որ տունը Սասնա Դավթի նման ժառանգ ունենա, Հոր տեղը բռնի, հոր նման պահի Սար ու սահմանը մեր լեռնաշխարհի: Անցավ ինն ամիս, ինն օր ու ժամ, Խանդութ խաթունը երկունքով դժվար, Ծնեց մի մանուկ աստղի տակ բարի, Արև պարգևեց հայոց աշխարհին: Ով կաճեր տարով, նա կաճեր ժամով, Ազնանց զարմ ու ցեղ՝ ամեն նշանով. Դեռ օրորոցում հայտնի էր արդեն, Փրթիկ էր անում իր կապ ու բանդեր: Ճարահատ բերին երկաթե շղթան Բարուրի համար արին փաթաթան, Մեր խենթը լարեց ուժը ձեռ-ոտի, Կտրատեց, թափեց հանց կեմը խոտի, Մի զ
×
×
  • Create New...