AYG

Forumjan
  • Content count

    604
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About AYG

  • Rank
    Հարյուրապետ Harjurapet Сотник
  • Birthday 02/06/1968

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    ARMENIA

Previous Fields

  • Age range
  1. Недавно в интернете встретил статью иеромонаха иерусалимского Гевонда, под названием «Этновера и есть Христианство! Обращение к Армянской Молодежи!!!» Желающие могут ознакомиться здесь: http://fr-ghevond.livejournal.com/46010.html Автор статьи довольно красноречиво излагает свою точку зрения в духе неопровержимой «истины». Из читателей мало кому будет ясно, что его статья является продуктом диалога между человеком и его же воображением. Человек между прочим не поленился приписать к Армянским Родоверам хулиганские проявления российской действительности, что якобы Родоверы избивают христиан и снятые видеоролики выставляют в интернет. На самом деле в России хулиганы избивают не по религиозному признаку. И те, которые этим занимаются даже не скинхеды, а шайки малолеток! И это не единственная «святая» погрешность иеромонаха! Он всё твердит, что Родоверы вселяют ненависть к христианской церкви. В психологии данное явление называется «манией преследования». Откуда ненавидящим знать, что есть такая категория сознания, для которой ненависти быть не может? И такое сознание присуще именно Родоверам(независимо от национальности)! Может быть, некоторые представители церкви, таким образом, пытаются добиться взаимности в своей ненависти? Неужели умеющий любить будет искать ненависть? Есть все основы твердить, что из числа христиан только Христос знал значение слова «Любовь»! И то про эту Любовь пятью веками раньше Христа Великий Мыслитель Платон глаголил! И насколько человек должен быть поверхностным, чтоб в изобилии христианских сект обвинить Родоверов? Ещё Гевонд пытается представить Нжде в христианском свете, что якобы для него Христос был идеалом! Неужели Нжде своего идеала назвал бы «дуромыслящим(цнорамит) назаретянином»? Иеромонах преподносит своей аудитории 3 причины, якобы из-за которых «неоязычники» отвергают его «господа» и предлагают вернуться к Родовым Богам. 1. Христианство насаждалось силою. 2. Христос это еврейский Бог, а не наш национальный. 3. Идеология этноверы. Видимо Гевонд считает своим долгом не беспокоить такими пустяковыми вопросами Армянских Родоверов, и на свои же вопросы отвечает сам(не согрешил ли он своим скверным умозрением перед своим господом?)! Думаю, весьма гуманно будет нашими ответами вытащить иеромонаха и заодно и его аудиторию из заблуждений. По поводу первого пункта: Только представители иудокорневых религий могут подумать, что они силой чего - то добились. Родоверы придерживаются к мнению, что не силой насаждалась христианство, а коварством и интригами! При необходимости можем более подробно описать эти интриги, также ссылаясь на Агатангелоса и других христианских историков-идеологов. Кстати, труды этих историков-идеологов содержат много доказательств об агрессивной сущности предводителей христиан! По поводу второго пункта: Ни один Родовер не считает, что Христос еврейский Бог! Для Родоверов он вообще не Бог, а человек с еврейским происхождением! Ни один Родовер не верит, что обрезанный может быть Богом, или Бога возможно обрезать! Родоверам не приемлемо, к какому либо Богу обратиться на чужом, в данном случае греческом языке! По поводу третьего пункта: Гевонд путает Родоверие с религией, поэтому ему кажется, что Родоверие также основано на идеологии. Родоверы идею не глаголят, а осуществляют! Причин неприятия христианской идеологии намного весче и больше, чем иеромонах может себе представить! При надобности можем и с этим помочь! Отчасти исправляя ответы блуждающего ума также даём свои ответы на (детские)вопросы, которыми Гевонд в конце своей статьи задаётся: 1. Как «умерший еврей» смог победить «армянских богов», и покорить сердца нашего народа? Никто не был очевидцем битвы мертвого еврея и Армянских Богов! Видимо, под «победой» «мертвого еврея» подразумевается вероломная резня армянских шинаканов в 317-ом году! Среди Богов есть Бог ветра по имени Марут. Желающие могут попробовать плюнуть против него. Заодно и убедятся живой Он или мёртвый! 2. Почему «армянские боги» не защитили своих поклонников от чужого? Армянские Боги никогда за людей не бились! Они олицетворяют Истину, и соответственно не вмешиваются в человеческие решения! Люди должны следовать за Богами, а не Боги за людьми! Но на этот вопрос есть встречный: Почему «христианский «бог»» позволяет от своего имени создавать так много сект? 3. Почему «армянские боги» оставили свой народ на произвол судьбы в течение 17 веков, а только сегодня вспомнили о нем? Повторюсь: Люди должны следовать за Богами, а не Боги за людьми! А те, которые следовали, себя предметом демонстрации не выставляли! Это трудно понять, имея за экваториальное мышление! Опять встречный вопрос: А почему «обрезанный» оставил наш народ и никогда не вспомнил? 4. Что дали нашему народу «армянские боги» на протяжении последних 17 веков, и что могут дать сегодня? Здравый рассудок! Но не насильно, так как не возможно насильно Просветить! Они всегда давали и дадут! Кто прозреет – обретет! 5. Как Вы себе представляете национальный образ в свете языческой идеологии? Честный, Сильный, Здоровый, без небесных и наземных господ, но не в свете какой либо идеологии, а в Идее! 6. От чего должны отказаться и что новое принять? Отказаться от суеверного и тщеславного «духовного» материализма и принять Живую Природу, а не пустыню! 7. Будут ли использоваться «богоданные письмена» ниспосланные нам «евреем»? Во первых письмена не ниспосланные и не евреем! Они придуманы Гением Армянской Мысли(предубеждённым этого не понять)! Во вторых - будут! P.s. От имени всех Родоверов хочу побдагодарить иеромонаха Гевонда, что он всему миру предоставил очередное доказательство того, что христиане не обладают малейшим представлением о Родоверии! AYG
  2. Выходит, что османские султаны обладали чувством справедливости?
  3. Հիմնավորի'ր Քո ալելույան ի՞նչ է, եթե ոչ ալլահ: Թե՞ հնչեղության տարբերությունը հնարավորություն է ընձեռում «գողառաբիզական» խոսքային խաղեր տալ: Ղևոնդ, էս երբվանի՞ց ժառանգաբան դարձար: Ինչ է, ուզում ես ասել Հայկ Նահապետն է՞լ է մոլլա նազարեթդինին երկրպագել:
  4. Ես էլ «Քաջ Նազար» մուլտից մի դրվագ հիշեցի: «Հրամայում եմ, որ լեռները դաշտերից բարձր լինեն: Ստուգելու եմ հաա՜ա»
  5. Նախորդ զրուցակցիս հետ երկխոսությունից պետք է որ պարզ լիներ, որ ինքնավկայություն տալ չեմ սիրում: Պատճառը բացահայտ կամ քողարկված ինքնավկայություններին չհավատալս է: Շնորհակալ եմ, որ սեփական հարցերի տարբերակներին սեփական պատասխաններով խնայել ես իմ ժամանակը: Մաղթում եմ նույն տնտեսվարությունը սեփական ժամանակի հանդեպ: Իրարամերժ ենթադրությունները ժամանակի խոշորագույն թշնամիներից են: Հ.գ. Եղբայրս, լավ տղայի համար լավ գործունեություն չէ թեկուզ լավ քողարկված վիրավորանքներ հասցնելու միտումը:
  6. Շատ լավ կոչ է, սակայն պարզ չէ, թե ովքե՞ր են վիճող կողմերը: Մեռած ծառից վերցրած և մշակած փայտը իսկապես ունի երկու ծայր, և երկուսն էլ կարող են խուտուտ տալ: Այդ պատճառով կարևոր Ծայրը հարկավոր է Կենաց Ծառի վրա փնտրել, որը պետք է որ ակնհայտ լինի, քանզի Արևին ամենամոտն է լինելու: Փոփոխությունը իսկապես անփոփոխ հասկացություն է: Սակայն փոփոխությունն էլ է ենթակա պատճառա-հետևանքային կապ օրինաչափությանը: Ցեղասպանությունների կազմակերպման մեջ մեղավորը փոփոխությունները չեն:
  7. Այն համոզմանն եմ, որ սուտը ծնվում է ապացուցելու ցանկությունից: Ավելի մանրամասն դեռ չունեմ գրած: Սակայն հպանցիկ մի անդրադարձ: Հուն. թեո, հայ. դի, պարս. դև, սանսկրիտ դևա բառերի հնչեղական մերձավորությունը և նշանակության նույնությունը: Գիտական հետազոտությունները ընկերներս են անում (Դիցերից բացի ուրիշ ընկերներ էլ ունեմ): Աճառյանի արմատականի վրա էլ կարելի է հենվել:
  8. Սահմանումը իմն է, հիմքը՝, հին ժողովուրդների,և հատկապես հնդարիների Դիցաբանական զուգահեռները: «Աստված» բառի երեք ստուգաբանական մեկնության եմ հանդիպել: Աս - խոսք տված, ազ-ծնունդ տված, և ազդ տված: Երեքի հետ էլ հակասություն չունեմ:
  9. Խնդիր չկա Եղբայր: Դու էլ ինձ ներիր, որ ստիպված եմ լինում ընդհանրացնել:
  10. Այդ պատճառով էի մատչելիության հարցը տվել: Հոդվածս ուշադիր կարդացողների համար ամեն ինչ պետք է որ պարզ լինի:
  11. Սկզբնաղբյուրը Դիցերի հետ Ընկերությունն է:
  12. Ты из Армяно Арийский Орден?????

  13. Իսկ ի՞նչն է ձեր համար դժվարամատչելի:
  14. Նեոհեթանոսները նեոկռապաշտներից հաց ոչ ուզել են, ոչ էլ վերցրել:
  15. Մի ժամանակ ազգականիս, ընկերոջս, հարևանիս,... ասած սուտը իմը չէի համարում: Կարծում էի, թե անմասն եմ նրանց ստից: Կարևորն այն է, որ ես չեմ խաբում: Խոսքով և մտքով բացառում էի նրանց ստի՝, դեպի ինձ չնչին իսկ ուղորդվելու հավանականությունը: Եւ ինձ համար նրանց ոչ միայն սուտն էր անսպասելի, այլ նաև կասկածը: Եւ երբ փորձեցի հասկանալ իմ հանդեպ առաջացած կասկածների պատճառները, գտա լոկ մեկը՝, իմ հավատը: Ու հասկացա, որ Ճշմարտությունը ընկալելու համար հավատս չափազանց մեծ է ու դրանից էլ ծանր: Հավատը գիտակցությունը բացող բանալի է, գիտակցությունն էլ Ճշմարտության ընկալման նախապայման: Սակայն հավատով գիտակցությունը բացվում է ոչ միայն Ճշմարտության առջև: Հավատի ուղորդիչը առ Ճշմարտություն հանդիսանում է Ողջախոհությունը: Իսկ առանց Ողջախոհության հավատը սկսում է ձևականանալ, և վերածվում տպավորություն գործելու խաղի: Ինչով և զրկվում է Ճշմարտությունը կրելու Որակներից: Ճշմարտությունից դուրս հավատը փոխակերպվում է սնահավատության և գահավիժում դեպի անհավատություն: Սնահավատությունը՝, անհավանականի հնարավոր համարելն է, - անհավատությունը՝, հավանականի բացառումը: Հավատը Ճշմարտությունը հասցնում է մինչև սրտի խորքերը: Սակայն սիրտը փակ է Ճշմարտության առջև, եթե այնտեղ տիրում է վախը: Վախի կամ նրա աղբյուրի հանդեպ եղած հավատը չի կարող հանգեցնել Ճշմարտության: Քանզի Ճշմարտությունից գիտակցությունը պարզվում է, իսկ վախից այլայլվում: Ճշմարիտ հավատը չի ենթարկվում սադրանքների ու բանսարկությունների: Ճշմարիտ հավատը ուղեկցվում է զգայարանների ներդաշնակությամբ, ուշադրության կայունությամբ, վերլուծելու ընդունակությամբ, փորձի կուտակմամբ, Ոգու անսասանությամբ,...: Ճշմարիտ Հավատին միջնորդներ պետք չեն: Սուտն է լոկ լինում միջնորդավորված: Սուտն է, որ հավատացող ականջ է փնտրում, և հավատի արժանանալու ջանք չի խնայում: Գայլին ոտքերն են կերակրում, իսկ մերօրյա փոքրատառով մարդուն՝, լեզուն: Եւ ստի գրգռած ախորժակից խանգարված մարսողություն ու մարմնային տառապանք: Եւ կտակված ու ժառանգված տառապանքի խելացնոր փոխանցումավազք: Եւ Հավատի բացակայությունից առաջացած հավատի մասին շատախոսություն: Եւ շատախոսությունից ծնված ճարտասանական մրցակցություն: Եւ մրցակցության հետևանք՝, հյուծված ու լարված նյարդեր: Եւ լարված նյարդերից չռված աչքեր ու «հանուն հավատի»անհանգիստ վիճակ: Արթնացի'ր Հայ Մարդ: Բեռնաթափիր Շունչդ կասկածների ծովի վրա խարսխված հավատքից: Հաստատվիր Հավատում աչքիդ և ականջիդ հաշտեցմամբ: Թող ստացածդ բույրը թուքդ չհեղեղի: Թող բերանիդ քաղցրը ստամոքսդ չդառնացնի: Թող ցանկություններդ Կամքդ չկոտրեն, այլ նրան հավատարիմ ծառայեն: Ընտրի'ր՝, Հավատ ես ուզում, թե՞ հավատացնել: Երկու երանի մեկ տեղ չի լինում: «Ամեն սերունդ նախ և առաջ մահանում է կասկածելով » Սևակ