Dorian

Дориан: стихи

75 posts in this topic

vat 4er, vat 4er :)

Ի՞նչը, բանաստեղծությունը, թե պատասխանը:

Edited by Dorian

Share this post


Link to post
Share on other sites
Авторы этого проекта люди, идущие против времени, против нас, против друг-друга... Пытаясь что-то унечтожить, они строят и не замечают этого.

Какие знакомые мысли Дориан: «Желая зла творим для всех мы благо.»

Именно благодаря их ненависти, их зла существует Дориан. Они кричали "Не слушайте ЕГО" тем самым доказывая, что он есть... Тем самым создавая его.

Есть мнение, что в контексте идей о Портрете Дориана Грея лежат древние вампирические легенды чем-то стыкующиеся с концепцией ритуалов Иерогамия. Даже Священная Инквизиция, порою, когда не могла сжечь того, кого пыталась ловить, прилюдно сжигала портрет.

Если вы взглянете на концепцию Портрета Дориана Грея с позиции этих вампирических легенд, то возможно Дориан, вы придете к более специфическому пониманию миропонимания Оскара; у него есть интересный рассказик о Кентерберийском Приведении, просто вспомнилось, вне темы.

Порой при крайне иступленной любви, когда экстаз при половом процессе протекает на весьма специфических повышенных эмоциональных тонах, шишковидное тело внутри человеческого мозга порой начинает 'выделять' весьма специфические молекулы оставляющие весьма разнообразные последствия на человеческой сущности.

Я не хочу давать вам советов по жизни, просто считаю нужным обратить ваше внимание в контексте упомянутых вампирических легенд и на столь странные аспекты бытия, в частности обратите внимание вот на этот рисунок мальчика-дракона:

post-32300-1238142378.jpg

Edited by Sir Christopher

Share this post


Link to post
Share on other sites

На этом будем считать эту дискуссию оконченной Дориан, я не буду более возвращаться к этой теме.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ну... Возможно этот твой мальчик-дракон обо мне. Не отрицаю, что тебе удалось кое-как разшифровать меня...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ну... Возможно этот твой мальчик-дракон обо мне. Не отрицаю, что тебе удалось кое-как разшифровать меня...

Не фамилиарничайте Дориан. Это был не сложный криптекс.

Ведь вы начали с "300 դրամ 20 տարի առաջ:" 30020, 32 ...

Edited by Sir Christopher

Share this post


Link to post
Share on other sites
Не фамилиарничайте Дориан. Это был не сложный криптекс.

Ведь вы начали с "300 դրամ 20 տարի առաջ:" 30020, 32 ...

А что значет 30020, 32... Видно у меня меньше шариков в башке, чем я думал... Не усек...

300 драм, это цена самых дешовых презервативов...

Как это может являтся каким-то кодом разшфрования моей сущности?

Share this post


Link to post
Share on other sites
А что значет 30020, 32... Видно у меня меньше шариков в башке, чем я думал... Не усек...

300 драм, это цена самых дешовых презервативов...

Как это может являтся каким-то кодом разшфрования моей сущности?

Это очень длинная история и ее очень долго рассказывать. Мой вам совет перед тем как выбирать цифры, даже если они вам и понравились, старайтесь менять те, что первыми пришли вам на ум. Это совет на будущее Дориан. Извините, что не буду отвечать на ваш вопрос.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Это очень длинная история и ее очень долго рассказывать. Мой вам совет перед тем как выбирать цифры, даже если они вам и понравились, старайтесь менять те, что первыми пришли вам на ум. Это совет на будущее Дориан. Извините, что не буду отвечать на ваш вопрос.

Мистика!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Բանաստեղծությունները լրիվ էշություններ են:

Edited by Koreolan

Share this post


Link to post
Share on other sites
Բանաստեղծությունները լրիվ էշություններ են:

:) Ավելի լավերը գրիր: :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

«Տաղ մազոխիստական»

(վերջին մուսայիս)

Աչքերս կապիր:

Դու միակ մարդն ես,

Ում հետ ուզում եմ

Կույր լինել մի պահ:

Հյուր լինել մի պահ

Սեփական մարմնում,

Ինչպես քահանան

Բորդելում է հյուր:

Ու բացել մի դուռ,

Որ ոչ ոքի հետ

Դեռ որ չեմ բացել...

Վախեցել գուցե:

Աչքերս կապիր

Ու եղունգներով

Մարմնիս նկարիր

Արնագույն նախշեր:

Ես կորուստներից

Չեմ փորձում փախչել,

Երբ կորցնել է պետք

Միայն ամոթը...

Թող զգամ քո հոտը,

Այն, որը զգում են,

Երբ մարմինները

Ուզում են իրար:

Ու խենթությունը

Իմ հոգուն տիրած,

Թող որ խլացնի

Քաղցր ցավերս:

Աչքերս կապիր

Ու կանգնիր հեռու...

Որ ես անհամբեր

Սպասեմ ջերմացնող

Քո հպումներին,

Քնքշանքիդ սպասեմ,

Սակայն ապտակներ

Ստանամ միմիայն,

Ու միմիայն ցավ:

Չէ որ այլ զգացում

Պատճառել բնավ

Դու ընդունակ չես:

Share this post


Link to post
Share on other sites
:) Ավելի լավերը գրիր: :)

Ի տարբերություն քեզ, ես գիտակցում եմ, որ գրել չգիտեմ ու եթե գրեմ էշություններ կստացվեն:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ի տարբերություն քեզ, ես գիտակցում եմ, որ գրել չգիտեմ ու եթե գրեմ էշություններ կստացվեն:

Դա արդեն զգացվում ա... Էլ մի գրի :lol:

Ամեն դեպքում շնորհակալություն կարծիքի համար: Դրանից ես ավելի վատը չդառա: Ինչը չեմ կարող ասել քո մասին:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Դա արդեն զգացվում ա... Էլ մի գրի :lol:

Ամեն դեպքում շնորհակալություն կարծիքի համար: Դրանից ես ավելի վատը չդառա: Ինչը չեմ կարող ասել քո մասին:

Չափերդ մի անցի:

Share this post


Link to post
Share on other sites
***

Ով եմ ես, Աստված,

Երբ չլինելուս համար պետք էր լոկ

300 դրամ 20 տարի առաջ:

Ինձ ծնեց, գուցե, մեկի ուշացած

Վայելքի լկտի անզգուշությունը,

Ու ամեն գիշեր քնում է ինձ հետ

Մեկի հարամած, խանգարված քունը:

Ոչ մեկ իմ բախտին բաժակ չշրջեց,

Տեսնելու համար արու եմ, թե էգ,

Իմ էս չընդհատված անգոյությունը

Տեսնես ում էր պետք:

Ու քանի մեկը հղի էր ինձնով,

Ինձ թվում էր, թե այդ ես եմ հղի`

Չգիտեի, ախր, ինչպես բացատրել

Սրտխառնոցը իմ:

Անխուսափելի կյանքի զգացում էր,

Շտապեցրած մի քիչ, մատուցված հում-հում,

Որ աշխարհ չեկած, արդեն նկատեի`

Լացով են ծնում, լացելով ծնվում:

Ամեն մեկը իր գորշ կյանքն է ողբում,

Ամեն մեկն ունի իր սգո սյունը,

Ինձ էլ երևի բաժին է հասել

Էս աբորտ չարած դժգոհությունը:

Ով եմ ես, Աստված,

Երբ իմ լինելու համար հերիք էր

19 գրամ 20 տարի առաջ...

Долго думала... впечатлила...

Но, я вынесла свой вердикт: все чушь Dorian, в сравнении с первым вздохом, который мы делаем при рождении... Этот вздох – самый большой драйв в жизни! ;) :girlkiss:

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

Գիշերն էր լի նոստալջիով,

Մտքերը պարուրել էին ինձ էլ,

Խոհերն, անշուշտ, միսս աշխարհից

Ավելի լավ անկողնակից են:

Ես հաշվեցի ու չստացա,

Չպարզեցի, թե այդ ինչից է,

Որ իմ թախիծն ու քո ծիծաղն

Այլ մայրերից, բայց նույն հորից են:

Գիշերն էր լի լռությունով,

Բայց ես լսում էի մեկի ձայնը.

- Ինձ չկապվես, էլ չխաբվես

Մեղեդային այս լռությանը:

Եվ հասկացա, որ չպեղած

Իմ տագնապի պատճառը այն է,

Որ դու սպասում ես թաղումին,

Իսկ ես սպասում եմ հարությանը:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Долго думала... впечатлила...

Но, я вынесла свой вердикт: все чушь Dorian, в сравнении с первым вздохом, который мы делаем при рождении... Этот вздох – самый большой драйв в жизни! ;) :girlkiss:

Может и драйв, Тереза... Но я его не помню...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Дориан! Ты только на армянском пишешь? Есть что-нибудь на русском? Глаза болят, не могу читать долго на родном (образование русское) :(

Edited by araqel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Насколько я понял, он в своих мечтах - девочка! )))

Share this post


Link to post
Share on other sites

...

Edited by araqel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Edited by Тереза

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now