Sign in to follow this  
Followers 0
Satenik

Համո Սահյան

70 posts in this topic

ՀԱՄՈ ՍԱՀՅԱՆ, Գրիգորյան Հմայակ Սահակի: Ծնվել է 14.4.1914, գյուղ Լոր, Սյունիքի մարզում:

1939-ին ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտը:

1939-41-ին՝ աշխատել է Բաքվի "Խորհրդային գրող", 1951-54-ին՝ Երևանի "Ավանգարդ", 1954-55-ին՝ "Ոզնի", 1965-67-ին՝ "Գրական թերթ" (գլխ.խմբագիր) պարբերականների խմբագրություններում:

Սահյանին հռչակ են բերել "Որոտանի եզերքին" (1946), "Բարձունքի վրա" (1955), "Նաիրյան դալար բարդի" (1958), "Սեզամ, բացվի'ր" (1972, ՀԽՍՀ պետական մրցանակ), "Իրիկնահաց" (1977), "Կանաչ-կարմիր աշուն" (1980), "Դաղձի ծաղիկ" (1986) ժողովածուները:

Գրել է նաև հայրեններ: Կատարել է թարգմանություններ:

Մահացել է 17.7.1993, Երևանում:

Հայաստան ասելիս

Հայաստան ասելիս այտերս այրվում են

Հայաստան ասելիս ծնկներս ծալվում են

Չգիտեմ ինչու է այսպես

Հայաստան ասելիս շրթունքս ճագում է

Հայաստան ասելիս հասակս ծաղկում է

Չգիտեմ ինչու է այսպես

Հայաստան ասելիս աչքերս լցվում են

Հայաստան ասելիս թևերս բացվում են

Չգիտեմ ինչու է այդպես

Հայաստան ասելիս աշխարհն իմ տունն է

Հայաստան ասելիս էլ մահն ու՞մ շունն է

Կլինեմ, կմնամ այսպես

http://subscribe.ru/archive/culture.armeni...0/14222046.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

ՀՈՐՈՎԵԼԸ

Իմ մանկությունը վաղուց կորել է,

Վաղուց դարձել է հեքիաթ ու հուշ,

Բայց երբ հնչում է ձեր հորովելը,

Կրկին մանուկ եմ դառնում քնքուշ:

Սրտագին երգերն ինձ միշտ թովել են,

Հրճվանք են տվել ինձ թևավոր,

Բայց նվիրական ձեր հորովելը

Բոլոր երգերից ջինջ է ու խոր:

Ես ամենքի չափ կյանքը գովել եմ

ՈՒ հաշտ եմ ապրել իմ բախտի հետ,

Ա՛խ հայրենաշունչ ձեր հորովելը

Կյանքի չափ քաղցր է և սիրավետ:

Ձեր փառքի համար փույթ չէ մեռնելը,

Իմաստուն հայրեր հայոց երկրի,

Ձեր հորովելը, ձեր հորովելը,

Ձեր հորովելը թող երկարի...

ОРОВЕЛ

Ушло в туман воспоминаний детство.

И луч его, как сказка, догорел,

Но принял я ваш оровел в наследство,

И сказку воскрешает оровел.

О, сколько раз для прямодушной песни

Я покидал предел забот и дел,

Но нет напева чище и чудесней,

Чем ваш, землей пропахший, оровел.

И я, в ладу с судьбою, как другие,

Во славу жизни много песен спел.

Но с чем сравнить мне звуки дорогие

И в отчий дух проникший оровел?

Вы, мудрые отцы земли армянской,

Я жизнь отдам за гордый ваш удел.

Но как воспеть мне подвиг ваш гигантский

И ваш благословенный оровел?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Եթե Սահյան, ապա՝

ՄԵՐ ԼԵԶՈՒՆ

Մեր լեզուն մեր խիղճն է դա,

Սուրբ հացը մեր սեղանի,

Մեր հոգու կանչն է արդար

Ու համը մեր բերանի:

Մեր լեզուն ծուխն է մեր տան,

Մեր կշիռն աշխարհի մեջ,

Նա աղն է մեր ինքնության,

Էության խորհուրդը մեր:

Մեր լեզուն արյունն է մեր,

Արյունից ավելի թանկ,

Մեր բուրմունքն ու գույնն է մեր,

Մեր լեզուն մենք ենք որ կանք:

Նա պիտի մեր առաջին

Ու վերջին սերը լինի,

Ի՞նչ ունենք էլ աշխարհում,

Որ այսքան մերը լինի:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Արագիլները

Դուք ինձ չե՞ք ասի, որբացած բներ,

Ի՞նչ էին խոսում իրար ականջի

Արագիլները չվելուց առաջ:

-ՏԱՌԱՊՈՒՄ ԷԻՆ:

Դուք ինձ չե՞ք ասի, աստղեր ու արև,

Ի՞նչ էին խոսում իրար ականջի

Արագիլները չվելու պահին:

-ՏԱԳՆԱՊՈՒՄ ԷԻՆ:

Դուք ինձ չե՞ք ասի, անձմեռ հեռու,

Ի՞նչ էին խոսում իրար ականջի

Արագիլները չվելուց հետո:

-ԿԱՐՈՏՈՒՄ ԷԻՆ:

Անքուն եղեգներ անձմեռ հեռվի,

Ի՞նչ էին խոսում արագիլները

Ձեզ «մնաք բարով» ասելուց առաջ:

-ՇՏԱՊՈՒՄ ԷԻՆ:

Բուք արտաշնչող լեռնագագաթներ,

Ի՞նչ էին խոսում հոգնած ու մրսած

Արագիլները ետ գալու պահին:

-ՀԱՎԱՏՈՒՄ ԷԻՆ:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ԿԳԱՄ

Եթե մինչև անգամ

Լսած լինես, թե ես այս աշխարհում չկամ,

Միևնույն է, կգամ, ինչ էլ լինի, կգամ,

Ուր էլ լինեմ, կգամ:

Եթե մինչև անգամ ես կուրացած լինեմ,

Եթե մինչև անգամ լույսդ մարած լինի,

Վերջին հույսդ քամին առած-տարած լինի,

Առանց լույսի կգամ, ես այս անգամ կգամ

Մենության մեջ լացող երգիդ վրա:

Եթե մինչև անգամ

Քո հավատի հանդեպ դու մեղք արած լինես

Եվ համարած լինես, որ աշխարհում չկամ,

Եթե մինչև անգամ հողս մաղած լինես,

Եթե մինչև անգամ մտքով թաղած լինես,

Եթե մինչև անգամ ինձ վտարած լինես,

Վերհուշերիդ վերջին խոնավ քարանձավից,

Միևնույն է, կգամ, ինչ էլ լինի, կգամ,

Եվ կճչաս հանկարծ տարօրինակ ցավից...

Կգամ, գլուխ-գլխի ու ձեռք-ձեռքի կտանք,

Լաց կլինենք մեռած մեղքիդ վրա:

Եթե մինչև անգամ հազար սարի ետև

Հազար կապով կապված, խաչով խաչված լինեմ,

Տքնած-տանջված լինեմ, միևնույն է, կգամ,

Ինչ էլ լինի, կգամ, չկանչես էլ, կգամ,

Եվ կբերեմ ես քեզ ուրախություն մի մեծ

Անակնկալ դարձիս իրողությամբ—

Քո տան ու քո հոգու տարողությամբ,

Երազներիդ, կյանքիդ տևողությամբ:

Կգամ և կդառնամ գտած բախտի ժպիտ

Եվ հավատի ժպիտ` տառապանքից մաշված,

Արտասուքից խաշված դեմքիդ վրա:

Եթե մինչև անգամ մեջքս ծալված լինի,

Եթե մինչև անգամ ոտքս վառված լինի,

Եվ ճակատիս հազար հողմի հարված լինի,

Միևնույն է, կգամ, ուր էլ լինեմ, կգամ:

Գետնի տակից կգամ,

Մի հեռավոր, անհայտ մոլորակից կգամ,

Կգամ ու թափ կտամ

Հարդագողի փոշին շեմքիդ վրա:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Հայաստան երկրի

Ջրվեժի ճերմակ համբույրից հետո

Սկանդինավյան ձերբազատ ձմռան

Կեսգիշերների առագաստավոր

Մրրիկներն անգամ, ինչ արին-չարին,

Շուրթերիս վրա ձյունաթույր մի դող,

Մի սարսուռ փռել չկարողացան:

Հայաստան երկրի

Տաքդեղի կարմիր հրդեհից հետո

Միջինաֆրիկյան միջօրեների

Թանձր ու թեժաթուխ համբույրներն անգամ,

Ինչ արին-չարին,

Շուրթերս վառել չկարողացան:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ՔԱՐԱՓԻ ՎՐԱ

Կանգնել եմ ամուր քարափի վրա

Կարծես թե նրա զուգաճորդն եմ ես:

Չգիտեմ քարե արյո՞ւնն է նրա

Գալիս ու լցվում երակներիս մեջ,

Թե՞ իմ արյունն է, եռալով այսպես,

Գնում նրա մեջ ու վերադառնում...

Share this post


Link to post
Share on other sites

ԿԱՆՉ

Անց կացավ օրըս, արևավորըս,

Դու ե՞րբ ես գալու, իմ թևավորըս,

Իմ թուխ արտույտըս, իմ սիրուն լորըս,

Իմ հեռավորըս, դու ե՞րբ ես գալու:

Բացել եմ դուռըս, բացել եմ դուռըս,

խորն է կարոտըս, խորն է մրմուռըս,

Իմ կանաչ կուռըս, իմ ծաղկած նուռըս -

Իմ քնքուշ քույրըս, դու ե՞րբ ես գալու:

Գարունքվա հավք եմ, աշխարհն է բույնըս,

Առանց քեզ ի՞նչ են երգըս, անունըս,

Փախել է քունըս, կանչում է տունըս,

Խանդութ խաթունըս, դու ե՞րբ ես գալու:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Թելիկ-մելիկ առու,

Ուլունք-ուլունք մասուր...

Այցելության գալու

Անրջանքներ լազուր:

Թելիկ-մելիկ առու,

Ուլունք-ուլունք մասուր...

Տանջող տենչանք լալու,

Եվ սիրելու սարսուռ:

Թելիկ-մելիկ առու,

Ուլունք-ուլունք մասուր...

Մամուռի տակ՝ մի բուռ

Պատմության մասունք:

Թելիկ-մելիկ առու,

Ուլունք-ուլունք մասուր...

Լսեք հեռվից-հեռու

Տեսեք ի՞նչեմ ասում: -

Չգա՞մ ձեզ պահ տալու

Ինչ որ ունեմ մաքուր,

Թելիկ-մելիկ առու,

Ուլունք-ուլունք մասուր...

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Արագիլներ"":Եվ "Հայաստան ասելիս :"

Ինձ թվում է եթե նույնիսկ նա գրած լիներ միայն այս երկուսը ամբողջ իր կանքում, ինքը միևնույն է կհամարվեր հայ ամենալավ գրողներից մեկը

Share this post


Link to post
Share on other sites

ԱՅՆ ԱԼԻՔԸ

Այն ալիքը, որ հիմա

Քեզ ծովի գիրկն է տանում,

Մի օր մշուշ է եղել

Մթնաձորի անտառում:

Այն ալիքը, որ հիմա

Շառաչում է ոտքիդ տակ,

Մի օր Մասիսի գագաթին

Ձյուն է եղել սպիտակ:

Այն ալիքը, որ հիմա

Փշրվում է քո ձեռքին,

Ծաղկունքի ցող է եղել

Վանա ծովի եզերքին:

Այն ալիքը, որ գլխիդ

Մարգարիտներ է շարում,

Մի օր եղյամ է եղել

Զվարթնոցի նախշերում:

Այն ալիքը, որ հիմա

Ծիծաղում է քեզ անվերջ,

Մի օր արցունք է եղել

Քեզ կարոտած աչքի մեջ:

1956 թ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ՓՆՏՐՈՒՄ ԵՍ ԴՈՒ

Փնտրում ես դու ինչ-որ հանցանք,

Հեգնում ես ինձ ու չես ներում,

Բայց կա ինչ-որ մի կարեկցանք

Քո հեգնական ժպիտներում:

Հեգնում ես ինձ ու նախատում,

Բորբոքում ես կռիվ ու վեճ,

Բայց կա ինչ-որ մի քաղցրություն

Քո դառնագին խոսքերի մեջ:

Ա՜խ, հոնքերդ ես հաճախ կիտում,

Նայում ես ինձ այնպես մռայլ,

Բայց կա ինչ-որ քնքշություն

Քո անողոք դեմքի վրա:

Հաճախ այնպես խայթում ես դու,

Սրտիս այնպես վիշտ ես բերում,

Բայց կա ինչ-որ մտերմություն

Քո այդ օտար հայացքներում:

Մերթ փարվում ես ինձ հովի պես,

Մերթ հողմի պես ինձ չարչարում,

Ա՜խ, երբ այդպես շոյել գիտես,

Էլ ինչո՞ւ ես ցավ պատճառում:

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

Դու չլինեիր այդքան անթերի,

Ես չլինեի այսպես ավերակ...

Դու չուշանայիր, ես չշտապեի,

Եվ աշխարհ գայինք միաժամանակ:

Եվ այն ժամանակ թող հանդիպեինք,

Եվ ի՞նչ կլիներ, տես, այն ժամանակ...

Share this post


Link to post
Share on other sites

ԵՎ ՉԻՄԱՑԱՆՔ ԹԵ ԻՆՉՈ՞Ւ

Ես չիմացա թե ի՞նչու,

Դու չիմացար թե ի՞նչպես

Պատահեցին մեկ-մեկու

Մեր երազներն - առանց մեզ:

Պատահեցին մեկ-մեկու

Ու կանչեցին ինձ ու քեզ,

Ես չիմացա թե ի՞նչպես,

Դու չիմացար թե ի՞նչու:

Դու չիմացար թե ի՞նչպես,

Ես չիմացա թե ի՞նչու

Բուրմունք փռեց ծաղկի պես

Դաշնությունը մեր հոգու:

Ես էությամբ դարձա դու,

Դու էությամբ դարձար ես,

Ես չիմացա թե ինչպե՞ս,

Դու չիմացար թե ի՞նչու:

Խառնվեցին երկու «ես»

Ու դարձան մեկ՝ «ես ու դու»,

Դու չիմացար թե ի՞նչպես,

Ես չիմացա թե ի՞նչու:

Բայց չներեց բախտը մեզ,

Ես դարձա - ես, դու էլ՝ դու,

Դու չիմացար թե ի՞նչու,

Ես չիմացա թե ի՞նչպես:

Ու բախվեցինք մեկ-մեկու,

Ու հեռացանք մշտապես,

Եվ չիմացանք թե ի՞նչու,

Եվ չիմացանք թե ի՞նչպես:

Share this post


Link to post
Share on other sites
http://armenianpoetry.com - um ka Hamo Sahyani mot 400 steghtsagortsutyun.

Share this post


Link to post
Share on other sites
http://armenianpoetry.com - um ka Hamo Sahyani mot 400 steghtsagortsutyun.

Այո, Karmir ջան, 373 ստեղծագործություններ: «ԵՎ ՉԻՄԱՑԱՆՔ ԹԵ ԻՆՉՈ՞Ւ» բացակայում է:

Ես սիրով հավաքում(տպում) եմ իմ սիրած ստեղծագործությունները: Առաջարկում եք այլևս չշարունակե՞լ, եթե այլ սայթերոմ կան: :hm:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Այո, Karmir ջան, 373 ստեղծագործություններ: «ԵՎ ՉԻՄԱՑԱՆՔ ԹԵ ԻՆՉՈ՞Ւ» բացակայում է:

Ես սիրով հավաքում(տպում) եմ իմ սիրած ստեղծագործությունները: Առաջարկում եք այլևս չշարունակե՞լ, եթե այլ սայթերոմ կան: :hm:

Ոչ, պարզապես ասում եմ որ այդպիսզի հետաքրքիր բան կա, մարդ կա, կարող է չգիտի

Քէզ ել երևի ավելի հեշտ կլինի copy անել և convertել Unicode, քանց թե հավաել նորից

Edited by Karmir

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ոչ, պարզապես ասում եմ որ այդպիսզի հետաքրքիր բան կա, մարդ կա, կարող է չգիտի

Քէզ ել երևի ավելի հեշտ կլինի copy անել և convertել Unicode, քանց թե հավաել նորից

:lol:

Փորձի ինքդ copy/paste անել այդ սայթից: :no:

Ես վաղուց էի տեղյակ այդ սայթից: Իրոք բավականին հարուստ հավաքածու է, բայց և լրիվ չէ ու այստեղ նորից տպելը չի խանգարի(իմ կարծիքով): Բացի դրանից, արժի մատների վարժանքի համար, ֆորմի մէջ պահելու համար նորից հավաքել, իհարկե, եթե այդ գործը արվում է հաճույքով: :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Փորձի ինքդ copy/paste անել այդ սայթից:

Offtopi hamar nereq, bayts kareli e copy/paste anel. Parzapes petq e convert anel armscii-n => unicode, orinak ays tsragrov (copy es anum txt fayl, convert es anum, ev nor faylits arden paste) - http://www.d-brane.com/Files/ArmUni.exe

Share this post


Link to post
Share on other sites
Parzapes petq e convert anel armscii-n => unicode, orinak ays tsragrov (copy es anum txt fayl, convert es anum, ev nor faylits arden paste) - http://www.d-brane.com/Files/ArmUni.exe

Կարմիր ջան, իրոք շատ շեղվեցինք: :yes:

Ես կոնվերտ անում եմ haytranslit2.exe ծրագրով: շատ հարմար ծրագիր է: հղումը կարծեմ վերցրել եմ մեր ֆորումից, վաղուց:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hamo Sahyani steghtsagortsutyunneri het lav chem tsanot, bayts inch el vor kardum em, durs galis e. Mteq http://diaspora.ww.am/show.htm , @ntreq "How can I leave Armenia". Ay da e im sirats [email protected] (minchev vergh nayeq).

Edited by Karmir

Share this post


Link to post
Share on other sites

Shat sirun ein sarqel!

Yes Sahyanic shat em sirum en ira banasteghtsutyunnery Zangezuri u ira mankutyan masin... mer lavaguyn poetneric e, anxos. :yes:

I miji ayloc, verjers hratarakvel e husheri zhoghovatsu Sahyani masin. Tesel eq?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oվկիանոսները ելնում են ափից

Եվ պատառոտում իրենց անխնա...

Խելագարվել է կյանքը տագնապից,

Իսկ ինձ ասում են ՝ թե խելոք մնա:

Խաղաղ օրերը գնում են ձեռից,

Ի՞նչ է լինելու, մարդ ի՞նչ իմանա:

Խելագարվել է աշխարհն իմ խելքից ,

Իսկ ինձ ասում են՝ թե խելոք մնա

Խելագարվել են ցորեն ու բողբոջ,

Խուտուտ տաս՝ քարի ուշքը կգնա,

Խելագարվել է տիեզերքն ամբողջ,

Իսկ ինձ ասում են ՝ թե խելոք մնա:

Խելագարվել է տիեզերքն ամբողջ,

Աչքերը չռել իմ հոգու վրա...

Ես իմ մոխրի մեջ վառվում եմ անբոց ,

Իսկ ինձ ասում են՝ թե խելոք մնա:

Ես իմ մոխրի մեջ վառվում եմ անբոց,

Խելագարվածներ մոտիկ ու հեռու:

Բայց կյանքս անցավ......Եվ հազար ափսոս,

Որ հնար չունեմ խելագարվելու:

Համո Սահյան

Share this post


Link to post
Share on other sites

Երբ որ նշան են բռնել թիկունքիդ,

Քո զգաստությունն էլ իմաստ չունի,

Երբ բարձրությամբ են ծառ կոչում ծառին.

Բնի հաստությունն էլ իմաստ չունի....

Այս եղած-չեղած, մեղաց աշխարհում

Հնում իր ուղին շեղած աշխարհում

Իմաստունների թիվն այնքան է շատ,

Որ իմաստությունն էլ իմաստ չունի:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Մի բարակ-բարակ թախիծ,

Որ բարակ մի ծուխ է կարծես,

Փռվել է տան կտուրին,

Կտուրից իջել պարտեզ

ՈՒ եկել, եկել, եկել,

Բացել է դուռն ու մտել ներս...

Եվ գիտե՞ք ինչ է ասում.

_Առանց քեզ մեռած եմ գիտե՞ս...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0